Καθώς μεγαλώνει το παιδί, αρχίζει να κάνει τις δικές του επιλογές, οπότε ο γονιός συχνά χρησιμοποιεί φράσεις όπως: «Σταμάτα», «Όχι», «Μην το κάνεις αυτό». Πως θα είναι άραγε τα πράγματα αν αντί να λέτε στο παιδί σας τι δεν πρέπει να κάνει, επιλέγετε λέξεις που του λένε τι μπορεί να κάνει, δηλαδή χρησιμοποιείτε θετική διατύπωση;
Αυτή
η μικρή αλλαγή στη γλώσσα που χρησιμοποιείτε, μπορεί πραγματικά να έχει
πολύ θετική επίδραση στην ατμόσφαιρα της συζήτησης. Όταν εστιάζετε στη
χρήση θετικής διατύπωσης καθώς μιλάτε στο παιδί σας, πιθανότατα θα
διαπιστώσετε ότι μειώνονται τα ξεσπάσματά του, οι γκρίνιες και γενικά οι
προκλητικές συμπεριφορές.
Ας δούμε γιατί συμβαίνει αυτό. Τα μικρά παιδιά δεν μπορούν να κατανοήσουν πως όταν τους λένε να μην κάνουν κάτι π.χ. «μην τρέχεις»,
στην πραγματικότητα πρέπει να κάνουν το αντίθετο, δηλ. να περπατάνε
κανονικά. Ο εγκέφαλος δεν μπορεί να κατανοήσει τις αρνήσεις και πρέπει
να αντιστρέψει τις καταφάσεις για να το κάνει!
Έτσι, αν πεις στο παιδί, «Μη σκαρφαλώνεις στον πάγκο», μπορεί να μπερδευτεί. Αντίθετα, η φράση «Σε παρακαλώ βάλε τα πόδια σου στο πάτωμα», λέει στο παιδί ακριβώς ποια είναι η προσδοκία του γονιού και πως μπορεί να αλλάξει αυτό που κάνει.
Η
θετική διατύπωση βοηθάει επίσης το παιδί να κάνει μια κατάλληλη επιλογή
από μόνο του, πράγμα που μπορεί να ενισχύσει την αυτοεκτίμησή του.
Όταν
δίνετε συγκεκριμένες οδηγίες, λέγοντας στο παιδί ακριβώς τι μπορεί να
κάνει και πότε, είναι πολύ πιο εύκολο για εκείνο να συνεργαστεί και να
υπακούσει.
Οι
θετικές σχέσεις με τους γονείς, τους δασκάλους και άλλους φροντιστές,
αποτελούν τη βάση για να είναι το παιδί χαρούμενο, για να χτίσει την
αυτοεκτίμησή του και την ικανότητα να κατανοεί και να προβλέπει
μελλοντικές επιλογές θετικής συμπεριφοράς.
Ο
τρόπος με τον οποίο μιλάτε στο παιδί έχει σημαντική επίδραση στη
συμπεριφορά του. Το να κάνετε θετικές αλλαγές στον τρόπο που
επικοινωνείτε μαζί του, μπορεί να είναι δύσκολο αλλά με λίγη εξάσκηση θα
δείτε μεγάλη διαφορά στη σχέση σας με το παιδί. Το παιδί θα νιώσει
μεγαλύτερη ενθάρρυνση, θετικότητα και ανεξαρτησία και σαν αποτέλεσμα, θα
έχετε συνολικά καλύτερη συνεργασία.
Παραδείγματα θετικής διατύπωσης
Ας δούμε μερικά παραδείγματα:
Η παροχή επιλογών, είναι μια ένδειξη σεβασμού στο παιδί ως άτομο και ενθαρρύνει την ανεξαρτησία του.
Παράδειγμα: «Είναι ώρα να τακτοποιήσουμε το σπίτι. Τι θα τακτοποιήσεις εσύ, τα πιάτα ή τις κούκλες;»
Παράδειγμα: Το παιδί σας ζητάει να πάτε στο πάρκο αλλά εσείς έχετε να τελειώσετε κάποια δουλειά. Μπορείτε να του πείτε: «Το
πάρκο είναι πολύ ωραία ιδέα! Χρειάζεται να τελειώσω αυτή τη δουλειά
τώρα. Θέλεις να πάμε σήμερα μετά τον ύπνο σου ή αύριο το πρωί μετά το
πρωινό;»
Παράδειγμα: Το παιδί θέλει να δει τηλεόραση αλλά εσείς θέλετε να μαζέψει πρώτα τα παιχνίδια του. Μπορείτε να του πείτε: «Πρώτα μάζεψε τα παιχνίδια σου και μετά μπορείς να δεις τηλεόραση.»
Παράδειγμα:
Ας υποθέσουμε ότι έχετε ζητήσει απ’ το παιδί να φορέσει τα παπούτσια
του ώστε να μπορέσει να βγει έξω και εκείνο έρχεται σε σας χωρίς να τα
έχει φορέσει και προσπαθεί να βγει έξω. Μπορείτε να του πείτε: «Θυμάμαι ότι χρειάζεται να βάλεις πρώτα τα παπούτσια σου πριν βγεις έξω.»
Όταν λέτε την πληροφορία ως ένα απλό γεγονός παρά ως εντολή, του δίνετε
τα στοιχεία που χρειάζεται για να κάνει τη σωστή επιλογή μόνος του,
χωρίς να τον κατηγορείτε ή να τον κάνετε να νιώθει ότι απέτυχε.
Όταν
λέτε στα παιδιά τι μπορούν να κάνουν, μαθαίνουν να διαχειρίζονται μόνα
τους τον εαυτό τους, τις ρουτίνες μέσα στην τάξη και τις σχέσεις τους με
τους συνομηλίκους.
Παράδειγμα:
Αν ένα παιδί πετάει άμμο στο προαύλιο, μπορείτε να του δείξετε ότι αντί
γι’ αυτό, μπορεί να χρησιμοποιήσει ένα φτυάρι για να βάλει την άμμο
μέσα σ’ έναν κουβά. Π.χ. «Αν θέλεις να παίξεις με την άμμο, μπορείς να γεμίσεις αυτό τον κουβά. Θέλεις το γαλάζιο κουβά ή τον κόκκινο;»
Μ’ αυτό τον τρόπο, ο δάσκαλος αφενός δίνει αξία στο ενδιαφέρον του
παιδιού και αφετέρου το κατευθύνει σε μια πιο κατάλληλη επιλογή
παιχνιδιού.
Παναγιώτα Κυπραίου
Ψυχοθεραπεύτρια – Συντονίστρια Σχολών Γονέων
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου