Ο ρόλος του σχολείου στην κοινωνικοποίηση του παιδιού.

Έρευνες προτείνουν ότι η κοινωνική ζωή του παιδιού διέρχεται από διαφορετικά στάδια κατά τη διάρκεια της ανάπτυξης. Όταν τα παιδιά εισάγονται στο δημοτικό σχολείο ο ρόλος τους μεταβάλλεται. Ενώ προηγουμένως υπηρετούσαν ένα βασικό ρόλο, το ρόλο του γιου ή της κόρης στην οικογένεια, τώρα αποκτούν νέο ρόλο, το ρόλο του μαθητή. Η σημασία του σχολείου για την κοινωνικοποίηση μπορεί να διαιρεθεί σε τρεις υποκατηγορίες: το σχολείο και την κοινωνία, την τάξη και το δάσκαλο. Όταν τα παιδιά ξεκινούν τη φοίτησή τους στο δημοτικό σχολείο επιτηρούνται από τους δασκάλους και όχι από τους συγγενείς τους, όπως συνέβαινε παλιότερα. Είναι γεγονός ότι το σχολείο είναι ο πρώτος θεσμός μετά την οικογένεια που ενθαρρύνει τα παιδιά να αναπτύξουν αισθήματα και αξίες που ξεπερνούν το οικογενειακό επίπεδο και τους συνδέουν με την κοινωνική πρακτική. Το σχολείο ως φορέας κοινωνικοποίησης πρέεπι να αναγνωρίζεται ως ο οργανωτής των κοινωνικών σχέσεων. Συχνά η σχολική τάξη πρέπει να αντιμετωπίζεται ως ο χώρος όπου το παιδί έρχεται σε επαφή με κοινωνικές δεξιότητες που συμπεριλαμβάνουν τους συμμαθητές του. Καθώς οι δραστηριότητες σε μία σχολική τάξη σχετίζονται με το σύνολό της, οι μαθητές πρέπει να μάθουν να διαχειρίζονται ομαδικές καταστάσεις. Οι γονεϊκές προσδοκίες για την ανάπτυξη των γνωστικών και κινητικών δεξιοτήτων του παιδιού δεν πρέπει να υποβαθμίζουν τη σημασία της μετάβασης σε ένα κοινωνικό περιβάλλον. Το  χιούμορ στη σχολική τάξη σχετίζεται με την κοινωνικοποίηση καθώς υποβοηθά μία από τις βασικές λειτουργίες  του σχολείου, τη δημιουργία νέων μελών της κοινωνίας που χαρακτηρίζονται από γνώση, κατανόηση και ενσυναίσθηση.