Π.ΓΙΑΛΟΥΡΗΣ: Ποια είναι η θέση του για την αξιολόγηση

ΡΕΠΟΡΤΑΖ:esos.gr
Η κακή αξιολόγηση είναι καλύτερη από την ανυπαρξία αξιολόγησης.Άτυπη αξιολόγηση σε κάθε πτυχή της εκπαιδευτικής διαδικασίας γίνεται καθημερινά ακόμη και από τους πολέμιους της αξιολόγησης. Αν η αναγκαιότητα της αξιολόγησης είναι δεδομένη η εφαρμογή δεν είναι εύκολη υπόθεση καθώς πέραν όποιων αντιδράσεων πρέπει να καθορισθούν παράμετροι της αξιολόγησης .
Οι παραπάνω απόψεις ανήκουν στο μέλος της 10μελούς Επιτροπής

που συγκρότησε ο υπουργός Παιδείας Κ. Αρβανιτόπουλος για να συντάξει το σχέδιο Προεδρικού Διατάγματος για την αξιολόγηση των εκπαιδευτικών, Π. Γιαλούρη , οποίος παράλληλα έχει και την ιδιότητα του προέδρου των Σχολικών Συμβούλων (ΠΕΣΣ) .
Ειδικότερα η άποψη του κ. Γιαλούρη με τίτλο «Προβληματισμοί και προτάσεις για ένα σύγχρονο και δημοκρατικό πλαίσιο αξιολόγησης του εκπαιδευτικού έργου και του εκπαιδευτικού» που διατυπώθηκε στο παρελθόν, έχει ως εξής: Αν η παραγωγή ποιοτικού εκπαιδευτικού έργου είναι βασικό ζητούμενο ενός σύγχρονου εκπαιδευτικού συστήματος είναι επίσης βέβαιο ότι για τη διασφάλισή του απαιτείται οργάνωση, προγραμματισμός, και συστηματική αξιολόγηση της πορείας του μέσα από συμμετοχικές διαδικασίες που ενεργοποιούν τις δημιουργικές δυνάμεις της εκπαιδευτικής κοινότητας. Στη Ελλάδα απουσιάζει ένα οργανωμένο σύστημα αξιολόγησης του εκπαιδευτικού έργου, γεγονός που έχει δυσμενείς συνέπειες τόσο στην ποιότητα της παρεχόμενης εκπαίδευσης όσο και στο κύρος της σχολικής μονάδας. Η ανυπαρξία οργανωμένων προγραμμάτων αξιολόγησης σχετίζεται σε σημαντικό βαθμό και με την αρνητική στάση της εκπαιδευτικής κοινότητας που αντιμετωπίζει τις σχετικές διαδικασίες με άρνηση και καχυποψία. Έστω και αν υπάρχουν προβλήματα στην υιοθέτησή και εφαρμογή της αξιολόγησης η αναγκαιότητα της πρέπει να θεωρείται δεδομένη αφού:
• Δεν είναι δυνατό να υπάρχει συνεχής διαδικασία όπως η εκπαιδευτική χωρίς αξιολόγηση που θα ανατροφοδοτεί τη διαδικασία και θα διορθώνει ενδεχόμενα λάθη.
• Η κακή αξιολόγηση είναι καλύτερη από την ανυπαρξία αξιολόγησης.
• Άτυπη αξιολόγηση σε κάθε πτυχή της εκπαιδευτικής διαδικασίας γίνεται καθημερινά ακόμη και από τους πολέμιους της αξιολόγησης.
Αν η αναγκαιότητα της αξιολόγησης είναι δεδομένη η εφαρμογή δεν είναι εύκολη υπόθεση καθώς πέραν όποιων αντιδράσεων πρέπει να καθορισθούν παράμετροι της αξιολόγησης όπως για παράδειγμα:
• Ποιοι θα είναι οι στόχοι της αξιολόγησης;
• Τι και ποιοι θα αξιολογούνται;
• Ποια θα είναι τα αξιολογούμενα στοιχεία και ποια τα κριτήρια αξιολόγησης;
• Ποιος ή ποιοι θα είναι οι αξιολογητές;
• Με ποιο τρόπο και κάθε πότε θα γίνεται η αξιολόγηση;
• Τι θα ακολουθεί την αξιολόγηση και ποιες διορθωτικές παρεμβάσεις θα ακολουθούν την αξιολογική διαδικασία;
• Θα συνδέεται η αξιολόγηση με την εξέλιξή του εκπαιδευτικού;
• Ποια η σχέση της αξιολόγησης με την επιμόρφωση;
• Ποιες ασφαλιστικές δικλείδες θα υπάρχουν σε περιπτώσεις ενστάσεων ή διαφωνιών;
Για να δοθούν απαντήσεις στα παραπάνω ερωτήματα θα πρέπει να ληφθούν υπόψη α)η προγενέστερη εμπειρία αξιολόγησης στην Ελλάδα, β) η εμπειρία από την εφαρμογή της αξιολόγησης σε άλλες χώρες γ) αποτελέσματα εκπαιδευτικών ερευνών δ) οι ιδιομορφίες τόσο του ελληνικού εκπαιδευτικού συστήματος όσο και της ευρύτερης ελληνικής κοινωνίας.
Η συγκεκριμένη εισήγηση φιλοδοξεί να ενεργοποιήσει τη συζήτηση για το θέμα της αξιολόγησης του εκπαιδευτικού έργου και των εκπαιδευτικών παρουσιάζοντας θέσεις και προβληματισμούς γύρω από τις παραπάνω παραμέτρους αξιολόγησης.