Σάββατο, 3 Σεπτεμβρίου 2016

Παρατηρήσεις πάνω στις οδηγίες του Υπουργείου Παιδείας με αφορμή την έναρξη του σχολικού έτους 2016-17 του Λιόντου Βασιλείου. Δασκάλου Αγγλικών στο 1ο Δημοτικό Σχολείο Μετσόβου


Α. Εβδομαδιαίο Ωρολόγιο Πρόγραμμα Διδασκαλίας
Έως ότου τοποθετηθεί στη σχολική μονάδα το σύνολο του εκπαιδευτικού προσωπικού για την πλήρη ανάπτυξη του ΕΩΠΔ, το Εβδομαδιαίο Ωρολόγιο Πρόγραμμα Διδασκαλίας αναμορφώνεται προσωρινά ως προς τα διδακτικά αντικείμενα, κατόπιν εισήγησης του/της Δ/ντή-Δ/ντριας και απόφασης του Συλλόγου Διδασκόντων σε συνεργασία με τον αρμόδιο Σχολικό Σύμβουλο, αξιοποιώντας το σύνολο των προσφερόμενων διδακτικών ωρών με βάση το υποχρεωτικό διδακτικό ωράριο και τις διδακτικές ώρες των εκπαιδευτικών για τις οποίες έχουν τοποθετηθεί στη σχολική μονάδα.
Κατά τη σύνταξη των ωρολογίων προγραμμάτων σε καμία περίπτωση δεν παραβιάζεται το εργασιακό και διδακτικό ωράριο των εκπαιδευτικών το οποίο ορίζεται από τις σχετικές διατάξεις.
ΣΥΝΕΠΩΣ:
1. ΠΡΟΣΩΡΙΝΗ ΑΝΑΜΟΡΦΩΣΗ ΤΟΥ ΕΩΠΔ ΩΣ ΠΡΟΣ ΤΑ ΔΙΔΑΚΤΙΚΑ ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΑ ΕΩΣ ΟΤΟΥ ΤΟΠΟΘΕΤΗΘΕΙ ΣΤΗ ΣΧΟΛΙΚΗ ΜΟΝΑΔΑ ΤΟ ΣΥΝΟΛΟ ΤΟΥ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΥ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΥ (ΔΑΣΚΑΛΟΙ ΚΑΙ ΕΙΔΙΚΟΤΗΤΕΣ), ΚΑΤΟΠΙΝ ΕΙΣΗΓΗΣΗΣ ΤΟΥ Δ/ΝΤΗ-Δ/ΝΤΡΙΑΣ ΤΗΣ ΣΧΟΛΙΚΗΣ ΜΟΝΑΔΑΣ, ΑΠΟΦΑΣΗΣ ΤΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΔΙΔΑΣΚΟΝΤΩΝ ΠΟΥ ΑΠΟΤΕΛΕΙ ΚΑΙ ΤΟ ΚΥΡΙΑΡΧΟ ΣΥΛΛΟΓΙΚΟ ΟΡΓΑΝΟ ΣΕ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ ΜΕ ΤΟΝ ΑΡΜΟΔΙΟ ΣΧΟΛΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΟ.
2. ΔΕΝ ΠΑΡΑΒΙΑΖΕΤΑΙ ΤΟ ΔΙΔΑΚΤΙΚΟ ΚΑΙ ΕΡΓΑΣΙΑΚΟ ΩΡΑΡΙΟ ΤΩΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ.
3. ΩΣΤΟΣΟ ΗΔΗ ΣΕ ΣΧΟΛΙΚΕΣ ΜΟΝΑΔΕΣ ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΑ ΕΧΕΙ ΓΙΝΕΙ Η ΚΑΤΑΝΟΜΗ ΤΩΝ ΩΡΩΝ ΤΩΝ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΙΚΩΝ Η ΤΗΣ ΘΕΑΤΡΙΚΗΣ ΑΓΩΓΗΣ, ΑΓΝΟΩΝΤΑΣ ΕΠΙΔΕΙΚΤΙΚΑ ΚΑΠΟΙΟΙ ΔΙΕΥΘΥΝΤΕΣ ΤΟ ΕΓΓΡΑΦΟ ΤΗΣ ΔΟΕ ΠΟΥ ΟΡΙΖΕΙ ''Καλούμε όλους τους Συλλόγους Διδασκόντων να μην προχωρήσουν στην κατανομή με βάση τις ώρες αν προηγούμενα δεν στελεχωθούν τα σχολεία από όλους τους συναδέλφους (δασκάλους και ειδικότητες)''. ΔΥΣΤΥΧΩΣ ΗΔΗ ΣΥΝΑΔΕΛΦΟΙ ΔΑΣΚΑΛΟΙ ΣΤΡΕΦΟΝΤΑΙ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΣΥΝΑΔΕΛΦΩΝ ΔΑΣΚΑΛΩΝ, ΔΑΣΚΑΛΟΙ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΕΙΔΙΚΟΤΗΤΩΝ ΚΑΙ ΕΙΔΙΚΟΤΗΤΕΣ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΕΙΔΙΚΟΤΗΤΩΝ, ΚΑΘΩΣ ΣΕ ΠΟΛΛΟΥΣ ΕΠΙΚΡΑΤΕΙ ΤΟ ''Ο ΣΩΖΩΝ ΕΑΥΤΟΝ ΣΩΘΗΤΩ''. ΜΑΛΙΣΤΑ ΣΕ ΑΡΚΕΤΕΣ ΣΧΟΛΙΚΕΣ ΜΟΝΑΔΕΣ ΗΔΗ ΚΑΠΟΙΟΙ ΘΕΤΟΥΝ ΩΣ ΚΥΡΙΑΡΧΟ ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑ ΤΗΝ ΑΡΧΑΙΟΤΗΤΑ ΠΡΟΚΕΙΜΕΝΟΥ ΝΑ ΕΞΑΣΦΑΛΙΣΟΥΝ ΤΟ ΔΙΔΑΚΤΙΚΟ ΤΟΥΣ ΩΡΑΡΙΟ ΣΤΟ ΠΡΩΙΝΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ, ΑΠΟΦΕΥΓΟΝΤΑΣ ΤΟ ΟΛΟΗΜΕΡΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΩΝΤΑΣ ΠΑΡΑΛΛΗΛΑ ΑΝΤΙΣΥΝΑΔΕΛΦΙΚΑ ΚΑΙ ΑΚΡΩΣ ΦΙΛΟΤΟΜΑΡΙΣΤΙΚΑ.

Β. Λειτουργία Ολοήμερου Προγράμματος
Στα 6/θέσια και άνω δημοτικά σχολεία ο ελάχιστος αριθμός για τη λειτουργία του Ολοήμερου Προγράμματος (1η, 2η, 3η ώρα) είναι 14 φοιτώντες μαθητές.
Στις σχολικές μονάδες οι οποίες λειτουργούν ως 4/θέσιες και 5/θέσιες ο ελάχιστος αριθμός μαθητών για τη λειτουργία του Ολοήμερου Προγράμματος (1η, 2η, 3η ώρα) ορίζεται στους 10 φοιτώντες μαθητές.
Όταν ο αριθμός των μαθητών που φοιτούν στο Ολοήμερο Πρόγραμμα είναι χαμηλότερος των 14 φοιτώντων μαθητών σε 6/θέσια και άνω δημοτικά σχολεία ή είναι χαμηλότερος των 10 φοιτώντων μαθητών σε 4/θέσια και 5/θέσια δημοτικά σχολεία, τότε με απόφαση του οικείου Διευθυντή Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης αναστέλλεται η λειτουργία του τμήματος. Εντός του πρώτου πενθημέρου κάθε μήνα, με ευθύνη του/της Δ/ντή-Δ/ντριας της σχολικής μονάδας, συντάσσεται και αποστέλλεται στην οικεία Διεύθυνση αναλυτική κατάσταση φοιτώντων μαθητών στο Ολοήμερο Πρόγραμμα, η οποία κοινοποιείται και στον οικείο Σχολικό Σύμβουλο.
ΣΥΝΕΠΩΣ:
ΕΛΑΧΙΣΤΟΣ ΑΡΙΘΜΟΣ ΦΟΙΤΩΝΤΩΝ ΜΑΘΗΤΩΝ ΓΙΑ ΤΗ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΤΟΥ ΟΛΟΗΜΕΡΟΥ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΟΣ:
6/ΘΕΣΙΑ ΚΑΙ ΑΝΩ: 14
4/ΘΕΣΙΑ Η 5/ΘΕΣΙΑ: 10
ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΠΕΝΘΗΜΕΡΟ ΕΚΑΣΤΟΥ ΜΗΝΟΣ Η ΟΙΚΕΙΑ Δ/ΝΣΗ Π.Ε ΕΝΗΜΕΡΩΝΕΤΑΙ ΓΙΑ ΤΟΝ ΑΡΙΘΜΟ ΤΩΝ ΦΟΙΤΩΝΤΩΝ ΜΑΘΗΤΩΝ.
ΟΤΑΝ Ο ΑΡΙΘΜΟΣ ΕΙΝΑΙ ΜΙΚΡΟΤΕΡΟΣ ΤΩΝ ΠΡΟΑΝΑΦΕΡΟΜΕΝΩΝ ΤΟΤΕ Ο ΟΙΚΕΙΟΣ Δ/ΝΤΗΣ Π.Ε. ΠΡΟΒΑΙΝΕΙ ΣΕ ΑΝΑΣΤΟΛΗ ΤΗΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΣ ΤΟΥ ΟΛΟΗΜΕΡΟΥ ΤΜΗΜΑΤΟΣ ΜΕ ΤΙΣ ΟΠΟΙΕΣ ΣΥΝΕΠΕΙΕΣ ΑΥΤΗ Η ΑΝΑΣΤΟΛΗ ΘΑ ΕΧΕΙ ΣΤΟΥΣ ΣΥΝΑΔΕΛΦΟΥΣ ΜΑΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΥΣ (ΔΑΣΚΑΛΟΥΣ ΚΑΙ ΣΥΝΑΔΕΛΦΟΥΣ ΕΙΔΙΚΟΤΗΤΩΝ) ΠΟΥ ΔΕ ΘΑ ΣΥΜΠΛΗΡΩΝΟΥΝ ΤΟ ΥΠΟΧΡΕΩΤΙΚΟ ΤΟΥΣ ΩΡΑΡΙΟ.

Γ. Ορισμός Υπευθύνων Ολοημέρου
Στον Ενιαίο Τύπο Ολοήμερου Δημοτικού Σχολείου δεν προβλέπεται ορισμός ενός εκπαιδευτικού ως υπεύθυνου ολοήμερου, αλλά ορίζεται ανά ημέρα ο εκπαιδευτικός που θα φέρει την ευθύνη λειτουργίας του ολοήμερου προγράμματος. Η ημερήσια ευθύνη λειτουργίας του Ολοήμερου Προγράμματος δύναται να ανατίθεται στο σύνολο των εκπαιδευτικών, καθώς και στον/στην Δ/ντή-Δ/ντρια του σχολείου.
Με απόφαση και σχετική πράξη του Συλλόγου Διδασκόντων, ύστερα από εισήγηση του/της Δ/ντή-Δ/ντριας του σχολείου, ορίζονται:
α) οι εκπαιδευτικοί οι οποίοι διδάσκουν και συμπληρώνουν το υποχρεωτικό διδακτικό τους ωράριο στο Ολοήμερο Πρόγραμμα και β) ανά ημέρα, ο εκπαιδευτικός που θα φέρει την ευθύνη λειτουργίας του Ολοήμερου Προγράμματος.
Στο Ολοήμερο Πρόγραμμα καθημερινά και για 1 διδακτική ώρα εντάσσεται το γνωστικό αντικείμενο της Μελέτης–Προετοιμασίας το οποίο ανατίθεται σε εκπαιδευτικούς του κλάδου ΠΕ70. Στο Ολοήμερο Πρόγραμμα καθημερινά και για 1 διδακτική ώρα εντάσσεται επιλεγόμενο διδακτικό αντικείμενο από τα αναφερόμενα: Τ.Π.Ε., Αγγλικά, Αθλητισμός, Εικαστικά, Μουσική, Θεατρική Αγωγή και Πολιτιστικοί Όμιλοι Δραστηριοτήτων. Το διδακτικό αντικείμενο των Πολιτιστικών Ομίλων Δραστηριοτήτων δύναται να ανατίθεται στο σύνολο των εκπαιδευτικών για συμπλήρωση του υποχρεωτικού διδακτικού ωραρίου.
ΣΥΝΕΠΩΣ:
ΔΕΝ ΥΦΙΣΤΑΤΑΙ ΠΛΕΟΝ Ο ΥΠΕΥΘΥΝΟΣ ΟΛΟΗΜΕΡΟΥ ΟΠΩΣ ΓΝΩΡΙΖΑΜΕ ΜΕΧΡΙ ΤΟ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΟ ΣΧΟΛΙΚΟ ΕΤΟΣ.
ΑΝΑ ΗΜΕΡΑ ΟΡΙΖΕΤΑΙ Ο ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΣ (ΔΑΣΚΑΛΟΣ Η ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΣ ΕΙΔΙΚΟΤΗΤΑΣ Η ΑΚΟΜΗ ΚΑΙ Ο Δ/ΝΤΗΣ ΤΗΣ ΣΧΟΛΙΚΗΣ ΜΟΝΑΔΑΣ) ΠΟΥ ΘΑ ΦΕΡΕΙ ΕΙΣ ΠΕΡΑΣ ΤΗ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΤΟΥ ΟΛΟΗΜΕΡΟΥ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΟΣ. ΤΑΥΤΑ (ΔΗΛΑΔΗ ΟΙ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΙ ΠΟΥ ΣΥΜΠΛΗΡΩΝΟΥΝ ΤΟ ΥΠΟΧΡΕΩΤΙΚΟ ΔΙΔΑΚΤΙΚΟ ΤΟΥΣ ΩΡΑΡΙΟ ΚΑΙ Ο ΑΝΑ ΗΜΕΡΑ ΟΡΙΖΟΜΕΝΟΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΣ ΠΟΥ ΘΑ ΦΕΡΕΙ ΤΗΝ ΕΥΘΥΝΗ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΣ ΤΟΥ ΟΛΟΗΜΕΡΟΥ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΟΣ) ΘΑ ΚΑΤΑΓΡΑΦΟΥΝ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΝΑΡΞΗ ΤΟΥ ΣΧΟΛΙΚΟΥ ΕΤΟΥΣ ΣΕ ΠΡΑΚΤΙΚΟ ΤΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΔΙΔΑΣΚΟΝΤΩΝ.
ΚΑΙ ΕΔΩ ΤΙΘΕΝΤΑΙ ΤΑ ΕΞΗΣ ΖΗΤΗΜΑΤΑ:
1. ΜΕ ΠΟΙΑ ΚΡΙΤΗΡΙΑ ΘΑ ΓΙΝΕΤΑΙ Ο ΟΡΙΣΜΟΣ ΤΩΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ ΩΣ ΥΠΕΥΘΥΝΩΝ ΟΛΟΗΜΕΡΩΝ ΑΝΑ ΗΜΕΡΑ ΣΕ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΠΟΥ ΠΑΡΑΤΗΡΕΙΤΑΙ ΑΠΡΟΘΥΜΙΑ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΣΥΝΑΔΕΛΦΟΥΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΥΣ; ΗΔΗ ΩΣΤΟΣΟ ΣΕ ΑΡΚΕΤΕΣ ΣΧΟΛΙΚΕΣ ΜΟΝΑΔΕΣ ΟΙ ΠΑΛΑΙΟΙ ΣΕ ΧΡΟΝΙΑ ΣΥΝΑΔΕΛΦΟΙ ΜΑΣ ''ΦΟΡΤΩΣΑΝ'' ΤΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΤΟΥ ΟΛΟΗΜΕΡΟΥ ΣΕ ΝΕΟΥΣ ΣΕ ΧΡΟΝΙΑ ΣΥΝΑΔΕΛΦΟΥΣ ΚΑΙ ΜΑΛΙΣΤΑ ΟΧΙ ΓΙΑ ΜΙΑ ΑΛΛΑ ΓΙΑ ΜΕΧΡΙ ΚΑΙ 4 ΗΜΕΡΕΣ. ΑΝ ΤΟΥΤΟ ΔΕ ΣΥΝΙΣΤΑ ΑΝΤΙΣΥΝΑΔΕΛΦΙΚΟΤΗΤΑ ΣΗΜΕΡΑ ΜΑΛΙΣΤΑ ΠΟΥ ΘΑ ΕΠΡΕΠΕ ΝΑ ΕΙΜΑΣΤΕ ΟΛΟΙ ΕΝΩΜΕΝΟΙ.......
2. Ο ΥΠΕΥΘΥΝΟΣ ΟΛΟΗΜΕΡΟΥ ΘΑ ΠΙΣΤΩΝΕΤΑΙ ΤΗ ΣΙΤΙΣΗ ΩΣ ΔΙΔΑΚΤΙΚΗ ΩΡΑ;
3. ΘΑ ΔΥΝΑΤΑΙ ΣΥΝΑΔΕΛΦΟΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΣ ΝΑ ΟΡΙΖΕΤΑΙ ΩΣ ΥΠΕΥΘΥΝΟΣ ΟΛΟΗΜΕΡΟΥ ΓΙΑ ΠΑΝΩ ΑΠΟ ΜΙΑ ΗΜΕΡΑ;
4. ΑΝ ΣΥΝΑΔΕΛΦΟΣ ΕΙΔΙΚΟΤΗΤΑΣ ΟΡΙΖΕΤΑΙ ΥΠΕΥΘΥΝΟΣ ΟΛΟΗΜΕΡΟΥ ΘΑ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΔΙΕΚΔΙΚΗΣΕΙ ΤΗΝ ΩΡΑ ΤΗΣ ΣΙΤΙΣΗΣ ΩΣ ΔΙΔΑΚΤΙΚΗ ΩΡΑ Η ΟΧΙ ΟΠΩΣ ΚΑΠΟΙΟΙ ΔΙΕΥΘΥΝΤΕΣ ΣΧΟΛΙΚΩΝ ΜΟΝΑΔΩΝ ΙΣΧΥΡΙΖΟΝΤΑΙ; ΠΡΟΦΑΝΩΣ ΚΑΙ ΝΑΙ ΑΦΟΥ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΗΝ με Αριθμ. Φ12/657/70691/Δ1/26-4-2016 Υ.Α (ΦΕΚ 1324/11-05-2016, τ.Β ́
Η ώρα του φαγητού − χαλάρωσης εντάσσεται στην παιδαγωγική διαδικασία και θεωρείται ως διδακτική ώρα για τον εκπαιδευτικό ο οποίος ορίζεται με σχετική πράξη του Συλλόγου Διδασκόντων ως υπεύθυνος λειτουργίας του ολοήμερου προγράμματος τη συγκεκριμένη ημέρα και ο οποίος έχει την ευθύνη για τη σίτιση των μαθητών. Το εκπαιδευτικό προσωπικό που διδάσκει τη δεύτερη ώρα του ολοήμερου προγράμματος, παρευρίσκεται κι επιβλέπει τη σίτιση των μαθητών.

Δ. Απουσία εκπαιδευτικού
Σε περίπτωση έκτακτης απουσίας εκπαιδευτικού το ωράριο αποχώρησης των μαθητών από το σχολείο δε διαφοροποιείται από το προβλεπόμενο, όπως αυτό ορίζεται στο εβδομαδιαίο ωρολόγιο πρόγραμμα διδασκαλίας.
Ο τρόπος κάλυψης έκτακτης απουσίας εκπαιδευτικού αποφασίζεται από τον Σύλλογο Διδασκόντων και καταγράφεται στο Βιβλίο Πράξεων του συλλόγου διδασκόντων στην πρώτη συνεδρίαση του σχολικού έτους και δύναται να τροποποιείται κατά περίπτωση όταν κρίνεται αναγκαίο. Την ευθύνη υλοποίησης της απόφασης έχει ο Διευθυντής/ντρια της σχολικής μονάδας.
ΣΥΝΕΠΩΣ:
ΟΤΑΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΣ ΑΠΟΥΣΙΑΖΕΙ ΕΚΤΑΚΤΑ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΔΙΑΦΟΡΟΠΟΙΗΣΗ ΤΗΣ ΑΠΟΧΩΡΗΣΗΣ ΤΩΝ ΜΑΘΗΤΩΝ ΑΠΟ ΤΟ ΣΧΟΛΕΙΟ.
Ο ΤΡΟΠΟΣ ΚΑΛΥΨΗΣ ΤΗΣ ΑΠΟΥΣΙΑΣ ΤΟΥ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΥ ΑΠΟΦΑΣΙΖΕΤΑΙ ΜΕ ΤΗΝ ΕΝΑΡΞΗ ΤΟΥ ΣΧΟΛΙΚΟΥ ΕΤΟΥΣ ΑΠΟ ΤΟ ΣΥΛΛΟΓΟ ΔΙΔΑΣΚΟΝΤΩΝ, ΚΑΤΑΓΡΑΦΕΤΑΙ ΣΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΠΡΑΞΕΩΝ ΣΤΗΝ ΠΡΩΤΗ ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΗ ΚΑΙ ΔΥΝΑΤΑΙ ΝΑ ΤΡΟΠΟΠΟΙΕΙΤΑΙ ΚΑΤΑ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΟΤΑΝ ΤΟΥΤΟ ΚΡΙΝΕΤΑΙ ΑΝΑΓΚΑΙΟ. Ο Δ/ΝΤΗΣ ΤΗΣ ΣΧΟΛΙΚΗΣ ΜΟΝΑΔΑΣ ΕΧΕΙ ΤΗΝ ΕΥΘΥΝΗ ΥΛΟΠΟΙΗΣΗΣ ΤΗΣ ΑΠΟΦΑΣΗΣ.

Ε. Συνεδριάσεις Συλλόγου Διδασκόντων
Ισχύουν όσα αναφέρονται στην παρ. 1 του άρθρου 11 και στην παρ. 1 του άρθρου 13 του Π. . 201/98 (ΦΕΚ 161, τ. Α΄), καθώς και στα άρθρα 37,38 και 39 της Φ.353.1/324/105657/Δ1/8-10-2002 (ΦΕΚ 1340, τ. Β΄) Υ.Α.
ΣΥΝΕΠΩΣ:
Ο σύλλογος των διδασκόντων συνεδριάζει, ύστερα από πρόσκληση του προέδρου του, τακτικά τουλάχιστον μία φορά πριν από την έναρξη των μαθημάτων και μία φορά στο τέλος κάθε τριμήνου και έκτακτα, όταν το κρίνει σκόπιμο ο πρόεδρος ή το ζητήσει εγγράφως για συγκεκριμένα θέματα τουλάχιστον το ένα τρίτο των μελών του. Οι συνεδριάσεις γίνονται μέσα στο ωράριο εργασίας και σε καμιά περίπτωση σε ώρες διδασκαλίας των μαθημάτων. (1566/1985 ΑΡΘΡΟ 11, ΣΤ' ΠΑΡΑΓΡΑΦΟΣ 2)
ΑΡΑ ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΔΙΔΑΣΚΟΝΤΩΝ ΓΙΝΕΤΑΙ ΕΝΤΟΣ ΤΟΥ ΕΡΓΑΣΙΑΚΟΥ ΩΡΑΡΙΟΥ ΤΩΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ ΚΑΙ ΣΕ ΚΑΜΙΑ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΣΕ ΩΡΕΣ ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑΣ ΤΩΝ ΜΑΘΗΜΑΤΩΝ.

ΣΤ. Κατανομή τμημάτων
Στα δημοτικά σχολεία κάθε διδακτικό αντικείμενο διδάσκεται αποκλειστικά από έναν/μία εκπαιδευτικό του κλάδου ΠΕ70 ή από έναν/μία εκπαιδευτικό της αντίστοιχης ειδικότητας όταν πρόκειται για τα μαθήματα των ειδικοτήτων που προβλέπονται στο ισχύον ωρολόγιο πρόγραμμα. Εξαίρεση αποτελούν τα διδακτικά αντικείμενα της Αισθητικής Αγωγής (Εικαστικά - Μουσική-Θεατρική Αγωγή) και η Ευέλικτη Ζώνη-Βιωματικές Δράσεις τα οποία μπορούν να ανατίθενται σε περισσότερους από έναν/μία εκπαιδευτικούς.
Μετά από απόφαση του Συλλόγου Διδασκόντων, υπεύθυνος/-η τμήματος ορίζεται ο/η εκπαιδευτικός του κλάδου ΠΕ70 του τμήματος. Προτείνεται ως παιδαγωγικά ορθό ο χρόνος ανάληψης τμήματος από εκπαιδευτικό να μην υπερβαίνει τη συνεχόμενη διετία. Η ανάληψη του ίδιου τμήματος από εκπαιδευτικό για τρίτη συνεχόμενη χρονιά γίνεται μόνο σε εξαιρετικές περιπτώσεις, μετά από απόφαση του συλλόγου διδασκόντων παιδαγωγικά τεκμηριωμένη και με τη σύμφωνη γνώμη του Σχολικού Συμβούλου. Επισημαίνεται ότι δεν επιτρέπεται η ανάληψη τμήματος από τον ίδιο εκπαιδευτικό πέραν της τριετίας, συνεχόμενης ή μη.
Συνιστάται να αποφεύγεται η κατ’ εξακολούθηση ανάληψη των ίδιων τάξεων ή κύκλου τάξεων (π.χ. Α’ – Β’ Δημοτικού) από τον ίδιο εκπαιδευτικό.
Συνιστάται, επίσης, στους εκπαιδευτικούς για παιδαγωγικούς και λόγους δεοντολογίας να μην αναλαμβάνουν τμήματα στα οποία φοιτούν τα τέκνα τους.
Ο Σύλλογος Διδασκόντων, με σχετική απόφασή του, καθορίζει τα κριτήρια για την κατανομή τμημάτων και τάξεων, λαμβάνοντας υπόψη τις επιμέρους ιδιαιτερότητες της σχολικής μονάδας. Η υπηρεσιακή κατάσταση των εκπαιδευτικών (π.χ. χρόνια υπηρεσίας, οργανικά τοποθετημένος/-η, αναπληρωτής/-τρια, αποσπασμένος/-η,) δεν μπορεί να αποτελεί κριτήριο για την κατανομή των τμημάτων και των τάξεων ανάμεσα στα μέλη του εκπαιδευτικού προσωπικού.
ΣΥΝΕΠΩΣ:
1. ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΗ ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑ ΚΑΘΕ ΔΙΔΑΚΤΙΚΟΥ ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΟΥ ΑΠΟ ΕΝΑΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟ (ΔΑΣΚΑΛΟ Η ΣΥΝΑΔΕΛΦΟ ΕΙΔΙΚΟΤΗΤΑΣ).
2. ΤΑ ΕΙΚΑΣΤΙΚΑ, Η ΜΟΥΣΙΚΗ, Η ΘΕΑΤΡΙΚΗ ΑΓΩΓΗ, Η ΕΥΕΛΙΚΤΗ ΖΩΝΗ ΚΑΙ ΟΙ ΒΙΩΜΑΤΙΚΕΣ ΔΡΑΣΕΙΣ ΔΥΝΑΝΤΑΙ ΝΑ ΑΝΑΤΙΘΕΝΤΑΙ ΣΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟΥΣ ΑΠΟ ΕΝΑΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΥΣ.
3. ΚΡΙΝΕΤΑΙ ΠΑΙΔΑΓΩΓΙΚΑ ΟΡΘΟ ΔΑΣΚΑΛΟΣ ΝΑ ΑΝΑΛΑΜΒΑΝΕΙ ΤΟ ΤΜΗΜΑ ΤΟΥ ΓΙΑ ΜΙΑ ΔΙΕΤΙΑ. ΣΕ ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΕΣ ΠΕΡΙΠΤΩΣΕΙΣ ΤΟΥΤΟ ΔΥΝΑΤΑΙ ΝΑ ΠΡΑΓΜΑΤΟΠΟΙΗΘΕΙ ΓΙΑ ΜΙΑ ΤΡΙΕΤΙΑ, ΕΦΟΣΟΝ ΩΣΤΟΣΟ ΥΠΑΡΧΕΙ ΠΑΙΔΑΓΩΓΙΚΗ ΤΕΚΜΗΡΙΩΣΗ ΚΑΙ ΣΥΝΑΙΝΕΣΗ ΤΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΔΙΔΑΣΚΟΝΤΩΝ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΧΟΛΙΚΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΟΥ. ΠΕΡΑΝ ΤΗΣ ΤΡΙΕΤΙΑΣ ΣΥΝΕΧΟΜΕΝΗΣ Η ΜΗ, Η ΑΝΑΛΗΨΗ ΤΟΥ ΤΜΗΜΑΤΟΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΙΔΙΟ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟ ΔΕΝ ΕΠΙΤΡΕΠΕΤΑΙ.
4. ΣΥΝΙΣΤΑΤΑΙ ΝΑ ΑΠΟΦΕΥΓΕΤΑΙ Η ΚΑΤ'ΕΞΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΑΝΑΛΗΨΗ ΤΩΝ ΙΔΙΩΝ ΤΑΞΕΩΝ ΑΠΟ ΤΟΝ ΙΔΙΟ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟ.
5. ΣΥΝΙΣΤΑΤΑΙ ΠΑΙΔΑΓΩΓΙΚΑ ΟΙ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΙ ΝΑ ΜΗΝ ΑΝΑΛΑΜΒΑΝΟΥΝ ΤΜΗΜΑΤΑ ΣΤΑ ΟΠΟΙΑ ΦΟΙΤΟΥΝ ΤΑ ΤΕΚΝΑ ΤΟΥΣ.
ΚΑΤΑ ΤΗ ΓΝΩΜΗ ΜΟΥ ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΥ ΣΗΜΑΝΤΙΚΟ Ο ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΔΙΔΑΣΚΟΝΤΩΝ ΑΝΑΛΟΓΙΖΟΜΕΝΟΣ ΤΙΣ ΙΔΙΑΙΤΕΡΟΤΗΤΕΣ ΤΗΣ ΣΧΟΛΙΚΗΣ ΤΟΥ ΜΟΝΑΔΑΣ ΝΑ ΟΡΙΖΕΙ ΚΡΙΤΗΡΙΑ ΜΕ ΤΑ ΟΠΟΙΑ ΓΙΝΕΤΑΙ Η ΚΑΤΑΝΟΜΗ ΤΜΗΜΑΤΩΝ ΚΑΙ ΤΑΞΕΩΝ. ΕΙΝΑΙ ΓΝΩΣΤΟ ΟΤΙ ΑΤΥΠΑ, ΧΡΟΝΙΑ ΤΩΡΑ, ΥΦΙΣΤΑΤΑΙ ΕΝΑ ΑΤΥΠΟ-ΑΓΡΑΦΟ ΔΙΚΑΙΟ (ΑΡΧΑΙΟΤΗΤΑ, ΟΡΓΑΝΙΚΗ ΘΕΣΗ.......).
Η ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ ΩΣΤΟΣΟ ΤΟΥ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΕΙΝΑΙ ΣΑΦΕΣΤΑΤΗ: Η ΥΠΗΡΕΣΙΑΚΗ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΤΩΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ (ΧΡΟΝΙΑ ΥΠΗΡΕΣΙΑΣ, ΟΡΓΑΝΙΚΟΤΗΤΑ, ΑΝΑΠΛΗΡΩΤΗΣ, ΑΠΟΣΠΑΣΜΕΝΟΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΣ) ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΑΠΟΤΕΛΕΙ ΚΡΙΤΗΡΙΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΑΤΑΝΟΜΗ ΤΩΝ ΤΜΗΜΑΤΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΤΑΞΕΩΝ ΑΝΑΜΕΣΑ ΣΤΑ ΜΕΛΗ ΤΟΥ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΥ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΥ.

Ζ. Έναρξη ημερήσιου προγράμματος-προσέλευση μαθητών
Το καθημερινό ημερήσιο σχολικό πρόγραμμα αρχίζει στις 8.00 με την προσέλευση των μαθητών στο χώρο του σχολείου. Οι υπεύθυνοι εκπαιδευτικοί εφημερίας υποδέχονται τους μαθητές στις εισόδους του σχολείου και οι γονείς–συνοδοί αποχωρούν. Κατά τη διάρκεια του χρόνου της προσέλευσης των μαθητών (8.00-8.10) δεν παρευρίσκεται χωρίς άδεια στο χώρο του σχολείου ουδείς άλλος εκτός των μαθητών και των εκπαιδευτικών. Στις 8.10, μετά το ηχητικό σήμα (κουδούνι), με ευθύνη των εφημερευόντων κλείνουν οι είσοδοι και οι μαθητές συγκεντρώνονται κατά τμήματα ή τάξεις στον προκαθορισμένο χώρο και τα τμήματα ή τις τάξεις επιτηρούν οι διδάσκοντες σε αυτά την 1η διδακτική ώρα. Εκ μέρους του συλλόγου διδασκόντων ο Διευθυντής του σχολείου ή αναπληρωτής του ή μέλος του Συλλόγου Διδασκόντων προβαίνει σε πιθανές ανακοινώσεις-οδηγίες που αφορούν την εύρυθμη λειτουργία του σχολείου και την μαθητική ζωή της συγκεκριμένης μέρας ή και σε γενικότερα θέματα. Μετά το πέρας της συγκέντρωσης οι μαθητές κατά τμήματα και οργανωμένα κατευθύνονται στις αίθουσές τους συνοδεία των εκπαιδευτικών που διδάσκουν την 1η ώρα.
Τέλος εφαρμόζονται οι προβλέψεις του ΠΔ 201/98 (ΦΕΚ 161 τ. Α΄), άρθρο 13, παρ. 5, εδάφ. α και β και παρ. 10, εδαφ. δ.

ΣΥΝΕΠΩΣ:
ΕΙΝΑΙ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΗ ΚΑΙ ΑΝΑΛΥΤΙΚΗ Η ΑΝΑΦΟΡΑ ΤΟΥ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΕΝΑΡΞΗ ΤΟΥ ΗΜΕΡΗΣΙΟΥ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΟΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΠΡΟΣΕΛΕΥΣΗ ΤΩΝ ΜΑΘΗΤΩΝ. ΑΜΕΛΕΙ ΟΜΩΣ ΝΑ ΑΝΑΦΕΡΕΙ ΤΗΝ ΠΡΩΙΝΗ ΠΡΟΣΕΥΧΗ (ΑΝΑΠΟΣΠΑΣΤΟ ΚΟΜΜΑΤΙ ΤΟΥ ΗΜΕΡΗΣΙΟΥ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΟΣ), ΚΑΤΙ ΠΟΥ ΠΕΡΥΣΙ ΑΝΑΦΕΡΟΝΤΑΝ ΣΤΗΝ ΤΟΤΕ ΕΓΚΥΚΛΙΟ ΤΟΥ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ.
ΒΕΒΑΙΑ ΣΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΗΣ ΠΑΡΑΓΡΑΦΟΥ ΑΝΑΦΕΡΕΤΑΙ ΤΟ ΕΞΗΣ. ''Τέλος εφαρμόζονται οι προβλέψεις του ΠΔ 201/98 (ΦΕΚ 161 τ. Α΄), άρθρο 13, παρ. 5, εδάφ. α και β και παρ. 10, εδαφ. δ.''
ΠΟΥ ΟΡΙΖΕΙ ΟΤΙ
Πρωινή προσευχή - σημαιοστολισμός.
i. Πριν από την έναρξη των μαθημάτων πραγματοποιείται κοινή προσευχή των μαθητών και του διδακτικού προσωπικού στο προαύλιο του σχολείου με ευθύνη των εκπ/κών που εφημερεύουν. Σε περίπτωση δυσμενών καιρικών συνθηκών η προσευχή πραγματοποιείται στην αίθουσα κάθε. τάξης. Oι εκπαιδευτικοί συμμετέχουν υποχρεωτικά στην πρωινή κοινή προσευχή και στον εκκλησιασμό και επιβλέπουν το τμήμα τους. Η συμμετοχή και των μη ορθόδοξων εκπαιδευτικών είναι απαραίτητη για την επιτήρηση των μαθητών τους. Η συμμετοχή των ετερόδοξων μαθητών στην πρωινή προσευχή γίνεται σύμφωνα με τα αναφερόμενα στο εδάφιο δ της παραγράφου 10 αυτού του άρθρου.
ii. Η σημαία παραμένει ανηρτημένη στον ιστό του σχολείου, όπως σε όλες τις δημόσιες υπηρεσίες κατά τις εργάσιμες ημέρες. Υποστολή της σημαίας γίνεται όταν αυτό κριθεί σκόπιμο από το σύλλογο διδασκόντων ή οριστεί από τις αρμόδιες αρχές. Επίσημη έπαρση της σημαίας γίνεται:
1. την πρώτη Δευτέρα κάθε μήνα (από το σχολείο της πρωινής βάρδιας)
2. τις εθνικές επετείους και τις τοπικές εθνικές εορτές
3. όταν κρίνεται σκόπιμο από το σύλλογο διδασκόντων ή ορίζεται από τις αρμόδιες αρχές

Ημέρες με ελεύθερη είσοδο σε αρχαιολογικούς χώρους και μουσεία - Ποιοι θα μπαίνουν δωρεάν όλο τον χρόνο

Ο κανόνας «3-6-9-12» για τα παιδιά και την οθόνη.

Της Μάχης Μαργαρίτη
Ο Serge Tisseron είναι γάλλος ψυχαναλυτής-ψυχίατρος, από τους πιο γνωστούς στη χώρα του. Δίνει κατευθύνσεις έρευνας στο πανεπιστήμιο University Paris 7 Denis Diderot. Μελετά τις σχέσεις των νέων με τις νέες τεχνολογίες, τις παρανοήσεις ανάμεσα στους ενήλικες και την επόμενη γενιά, και τις επιπτώσεις της τεχνολογίας της πληροφορίας στους νέους ανθρώπους. Το 2008 ανέπτυξε τον κανόνα «3-6-9-12», που σημαίνει, «όχι τηλεόραση πριν από τα τρία χρόνια, όχι παιχνίδια σε κονσόλα πριν από τα έξι, καθόλου internet πριν από τα εννέα χρόνια, και καθόλου κοινωνικά μέσα πριν από τα 12». Το 2011 η Γαλλική Ένωση Παιδιάτρων αποδέχτηκε την πρόταση.
Ο ίδιος λέει ότι ανέπτυξε τον κανόνα με σκοπό να ανοίξει τη δημόσια συζήτηση για τις οθόνες. Επικοινωνήσαμε με τον Serge Tisseron για να μας εξηγήσει την άποψή του για μια σχέση που γεμίζει ερωτήματα τους γονείς: τη σχέση παιδιού-οθόνης.
o-kanonas-3-6-9-12-gia-ta-pedia-ke-tin-othoni-icon2 -Ο κανόνας σας του «3-6-9-12», λέει, «καθόλου τηλεόραση πριν την ηλικία των τριών». Γιατί αυτό;
Όλες οι έρευνες που έχουν γίνει για τα μικρά παιδιά και την τηλεόραση έχουν δείξει ότι η τηλεόραση δεν ωφελεί τα παιδιά πριν από την ηλικία των τριών. Φυσικά, ένας γονιός μπορεί να παρακολουθεί ένα πρόγραμμα για δέκα λεπτά μαζί με ένα μικρό παιδί, αν αυτή είναι μια ευκαιρία να περάσουν κάποιο ποιοτικό χρόνο μαζί. Όμως, πριν από την ηλικία των τριών, είναι η σχέση που έχει σημασία, όχι η οθόνη. Το πρόβλημα είναι ότι συνήθως η τηλεόραση μένει ανοιχτή μόνιμα, και τα μικρά παιδιά ζουν με αυτή. Αλλά η έρευνα έχει δείξει ότι αυτό βλάπτει την ανάπτυξή τους.
Τα μωρά έχουν πράγματι την ανάγκη να διαμορφώσουν τις ικανότητες προσοχής και συγκέντρωσης, και δε μπορούν να το κάνουν σε ένα περιβάλλον θορυβώδες όπως αυτό που δημιουργεί η τηλεόραση. Το ραδιόφωνο είναι λιγότερο ενοχλητικό για αυτά, επειδή εναλλάσσει συζητήσεις και αρμονικές μουσικές. Η τηλεόραση, όμως, είναι γεμάτη από βίαιους θορύβους τους οποίους τα μωρά δε μπορούν να καταλάβουν, και οι οποίοι τα εμποδίζουν να μάθουν να συγκεντρώνονται. Οι γονείς έχουν την τάση να υποτιμούν το πόσο σοβαρές είναι οι συνέπειες των ψηφιακών εργαλείων στο μικρό παιδί, και να υπερεκτιμούν τη βαρύτητα των προβλημάτων που προκαλούνται από τη χρήση των ίδιων ψηφιακών εργαλείων στην εφηβεία, ενώ πρόκειται γενικά για την περίοδο κατά την οποία αποκτώνται αυτόματα αντανακλαστικά που είναι απαραίτητα για τη χρήση τους.
o-kanonas-3-6-9-12-gia-ta-pedia-ke-tin-othoni-icon2 -Στις μέρες μας, με τους γονείς να δουλεύουν σκληρά -και σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες χωρίς υποστηρικτικές κοινωνικές δομές – πόσο εύκολο είναι για αυτούς να βρουν εναλλακτικές που θα κρατήσουν τα παιδιά μακριά από το να παίζουν βιντεοπαιχνίδια πριν από τα έξι τους, όπως προτείνετε;
Ο κανόνας «3-6-9-12»
Όχι τηλεόραση πριν από τα 3 χρόνια.
Όχι παιχνίδια σε κονσόλα πριν από τα 6.
Όχι internet πριν από τα 9.
Όχι social media πριν από τα 12.
Ο κανόνας 3-6-9-12 που έχω προτείνει για να ορίσω τις ηλικίες των τριών, έξι, εννιά και δώδεκα, προτείνει στους γονείς να μη δίνουν στο παιδί ένα προσωπικό tablet ή μία προσωπική κονσόλα παιχνιδιού πριν από τα έξι χρόνια του. Μπορεί να παίζει με αυτές τις συσκευές, αλλά είναι προτιμότερο να χρησιμοποιούνται ως οικογενειακές συσκευές. Η πραγματικότητα επιβεβαιώνει ότι μόλις το παιδί γίνει ιδιοκτήτης των συσκευών αυτών, η χρήση τους γίνεται ανεξέλεγκτη. Επιπλέον, είναι καλύτερα να αποφεύγουμε να χρησιμοποιούμε αυτές τις συσκευές για να ηρεμήσουμε το παιδί, ή το βράδυ πριν κοιμηθεί, επειδή οι φωτεινές πηγές οι οποίες χρησιμοποιούνται διαταράσσουν τους ρυθμούς του ύπνου.
o-kanonas-3-6-9-12-gia-ta-pedia-ke-tin-othoni-icon2 -Λέτε, επίσης, «όχι internet χωρίς επίβλεψη πριν από τα εννιά χρόνια». Αυτό σημαίνει ούτε παιχνίδια στο διαδίκτυο;
Από την ηλικία των εννιά και μετά, η πρόσβαση στο διαδίκτυο είναι ένα δικαίωμα. Αλλά είναι προτιμότερο τα παιδιά να παίρνουν συμβουλές και υποστήριξη. Κανείς δεν ξέρει ποτέ τι μπορεί να βρουν πληκτρολογώντας μια λέξη κλειδί. Ούτε τα κινούμενα σχέδια που βρίσκουμε στο internet είναι πάντα ασφαλή. Κάποια έχουν δεχτεί hacking. Ξεκινούν σαν ένα κινούμενο σχέδιο, αλλά συνεχίζουν προωθώντας ναρκωτικά, ή δείχνουν πορνογραφικές εικόνες, και τελειώνουν σαν κινούμενο σχέδιο. Και οι πλατφόρμες των δωρεάν παιχνιδιών στο διαδίκτυο είναι πιθανό να περιέχουν πολλές διαφημίσεις για τα παιχνίδια τα οποία ξεκινούν δωρεάν, αλλά στη συνέχεια πρέπει γρήγορα να πληρώσεις αν θέλεις να γίνει το παιχνίδι ενδιαφέρον.
o-kanonas-3-6-9-12-gia-ta-pedia-ke-tin-othoni-icon2 -Όταν λέτε «internet με επίβλεψη», τι ακριβώς εννοείτε; Ο γονιός πρέπει να μένει με το παιδί όλη την ώρα, ή απλώς να τσεκάρει τι γίνεται ανά διαστήματα;
«Internet με συνοδεία» δεν σημαίνει να στεκόμαστε πίσω από το παιδί κάθε φορά που μπαίνει στο ίντερνετ, ούτε να παρακολουθούμε καθετί που κάνει, κοιτάζοντας το ιστορικό. Διαδίκτυο με επίβλεψη, σημαίνει δύο πράγματα. Το πρώτο είναι να προετοιμάσουμε το παιδί. Μεταξύ 6 και 9 χρόνων, πρέπει να του εξηγήσουμε τους τρεις βασικούς κανόνες του internet.
1. Ό, τι τοποθετείς εκεί μπορεί να γίνει «δημόσιο»
2. Ό, τι τοποθετείς εκεί θα μείνει για πάντα
3. Δεν πρέπει να πιστεύεις όλα όσα βρίσκεις
Είναι σημαντικό μετά τα εννιά χρόνια να του μιλάμε για τη λογοκλοπή, για τη διαδικτυακή πορνογραφία και την διαδικτυακή παρενόχληση. Αλλά αυτό δεν αρκεί. Είναι εξίσου σημαντικό να οργανώνουμε την οικογενειακή ζωή με τέτοιο τρόπο ώστε να έχουμε χρόνο για ανταλλαγές. Και το πιο απλό για να το κάνουμε αυτό, είναι να απαγορεύσουμε την τηλεόραση, τα smartphones, τα tablets και τις εφημερίδες στο δείπνο, ώστε να δημιουργήσουμε ένα ανοιχτό περιβάλλον επικοινωνίας. Δεν χρειάζεται να μιλάμε εκεί για αυτά που είδαμε στο διαδίκτυο, αλλά αν αυτός ο ανοιχτός χώρος υπάρχει, τα παιδιά θα βρουν την ευκαιρία να τον χρησιμοποιήσουν και να μιλήσουν αν έχουν συναντήσει κάποια προβληματικά πράγματα στο internet.
o-kanonas-3-6-9-12-gia-ta-pedia-ke-tin-othoni-icon2 -Πόσες ώρες την ημέρα συμβουλεύετε τους γονείς να αφήνουν παιδιά προσχολικής ηλικίας να βλέπουν τηλεόραση; Πόσες ώρες την ημέρα λέτε σε γονείς μεγαλύτερων παιδιών να τα αφήνουν να «σερφάρουν» στο ίντερνετ, ή να παίζουν βιντεοπαιχνίδια; Πώς μπορεί ένας γονιός να «ελέγξει» την οθόνη;
Ένας «περιορισμός του χρόνου της οθόνης» είναι σημαντικός, αλλά είναι εξίσου σημαντικό να ενδιαφερόμαστε για το τι κάνουν τα παιδιά με τις οθόνες. Οι γονείς που είναι επικριτικοί απέναντι στις οθόνες, αγνοούν τις δημιουργικές χρήσεις και τις δυνατότητες κοινωνικοποίησης που προσφέρουν οι ψηφιακές συσκευές. Δυστυχώς, οι γονείς που δεν βάζουν καθόλου όρια, έχουν ανάλογη άγνοια. Είναι προτιμότερο να σχεδιάζουμε σε εβδομαδιαία βάση παρά σε καθημερινή. Για παιδιά από 3 μέχρι 6 χρόνων, οι γονείς μπορούν να περάσουν προοδευτικά από τη μια ώρα στις δύο ώρες την εβδομάδα, με στόχο να φτάσουν στη συνέχεια προοδευτικά στις έξι ώρες την εβδομάδα μέχρι την ηλικία των 12 χρόνων. Ο στόχος είναι ο χρόνος ψυχαγωγίας μέσω της οθόνης να μην ξεπερνάει ποτέ τις δύο ώρες την ημέρα, όποια κι αν είναι η ηλικία. Λέω «ψυχαγωγική οθόνη», επειδή σε αυτή δε συμπεριλαμβάνω τον χρόνο που αφιερώνεται στις σχολικές δραστηριότητες. Αλλά και εκεί ακόμη, είναι διαφορετικό πράγμα να χρησιμοποιείς μια οθόνη μη διαδραστική και μη συνδεδεμένη όπως η τηλεόραση, είναι άλλο να χρησιμοποιείς μια συσκευή διαδραστική αλλά μη συνδεδεμένη όπως βιντεοπαιχνίδια off-line, και είναι διαφορετικό να χρησιμοποιείς ένα εργαλείο διαδραστικό και συνδεδεμένο, όπως τα παιχνίδια στο διαδίκτυο. Οι γονείς πρέπει να ενθαρρύνουν αυτές τις δραστηριότητες που συνδέονται με την οθόνη, οι οποίες είναι δημιουργικές και κοινωνικοποιούν. Και υπάρχει μια δραστηριότητα που συνδέεται με την οθόνη και πρέπει να ενθαρρύνεται σε κάθε ηλικία, χωρίς κανέναν περιορισμό: η ψηφιακή φωτογραφία και η επεξεργασία εικόνας.
o-kanonas-3-6-9-12-gia-ta-pedia-ke-tin-othoni-icon2 -Γιατί στα παιδιά αρέσουν τόσο πολύ τα βιντεοπαιχνίδια;
Τα βιντεοπαιχνίδια είναι πραγματικά «ψηφιακά γλυκά» για τον εγκέφαλο. Ξέρετε ότι μας αρέσουν τα γλυκά επειδή είναι λιπαρά και ζαχαρώδη. Λοιπόν, αγαπάμε τα βιντεοπαιχνίδια επειδή κινητοποιούν τις απλές διανοητικές ικανότητες , επειδή προοδεύουμε μέσα από τη δοκιμή και το λάθος, επειδή τονώνουν την προσοχή μας κάθε στιγμή, επειδή ανταμειβόμαστε γενναιόδωρα όταν πετυχαίνουμε και ποτέ δεν τιμωρούμαστε όταν αποτυγχάνουμε. Όπως ακριβώς τα γλυκά δεν είναι αληθινό φαγητό, αλλά ευχαρίστηση, πολλά βιντεοπαιχνίδια δεν συμβάλλουν στη νοητική ανάπτυξη, αλλά στην καθαρή ευχαρίστηση.
o-kanonas-3-6-9-12-gia-ta-pedia-ke-tin-othoni-icon2 -Συμφωνείτε με την πρακτική πολλών γονιών να «χρησιμοποιούν» τον χρόνο σε βιντεοπαιχνίδια ή στην τηλεόραση ως «εργαλείο» για να τιμωρούν ή να επιβραβεύουν τα παιδιά; Το να λένε, για παράδειγμα, «αφού οι βαθμοί σου ήταν κακοί», ή «αφού συμπεριφέρθηκες άσχημα, θα δεις λιγότερη τηλεόραση αυτή την εβδομάδα και θα παίξεις λιγότερο στην κονσόλα σου»;
Ναι, όλοι οι γονείς χρησιμοποιούν αυτό το είδος τιμωρίας. Και πάλι, όμως, κάνουν λάθος, επειδή δεν δίνουν σημασία στο τι παρακολουθούν τα παιδιά ή στο τι είδους παιχνίδια παίζουν. Οι γονείς θα έπρεπε να λένε: «Είσαι τιμωρημένος, δεν θα δεις τη συγκεκριμένη εκπομπή στην τηλεόραση, αλλά θα κρατήσεις τον χρόνο που έχεις για βιντεοπαιχνίδια», ή το αντίθετο. Ο χρόνος της οθόνης πρέπει πάντα να έχει να κάνει με το τι βλέπει το παιδί σε αυτή, τι κάνει σε αυτή, και ποιον συναντά εκεί.
o-kanonas-3-6-9-12-gia-ta-pedia-ke-tin-othoni-icon2 -Αν δεχτούμε αυτό που έχετε πει, ότι οι έφηβοι «αναζητούν εναλλακτικές ταυτότητες, κρύβοντας την εμφάνισή τους από αυτούς που συναντούν», πώς μπορούν να προστατευτούν; Και τι συμβαίνει με τον διαδικτυακό εκφοβισμό; Πιστεύετε ότι εξαπλώνεται τόσο πολύ όσο λένε τα μέσα ενημέρωσης, ή το φαινόμενο διογκώνεται;
Τα παιδιά πρέπει να είναι ενήμερα για το τι σημαίνει εκφοβισμός από τη νηπιακή ηλικία. Και πρέπει να τους μιλήσουμε για τον διαδικτυακό εκφοβισμό στα 7 τους χρόνια. Τίποτα, όμως, δεν αποδεικνύει ότι η παρενόχληση είναι σήμερα σε χειρότερα επίπεδα σε σχέση με παλαιότερα. Το πρόβλημα είναι ότι, με το διαδίκτυο, μπορεί να «βρει» το εκφοβισμένο παιδί παντού, οποιαδήποτε ώρα, μέρα και νύχτα. Αλλά πρέπει, επίσης, να εξηγήσουμε στα παιδιά ότι το να προωθήσουν μια προσβολή μία φορά, σημαίνει συμμετοχή στην παρενόχληση.
o-kanonas-3-6-9-12-gia-ta-pedia-ke-tin-othoni-icon2 -Δημοσιεύτηκε πρόσφατα μια παγκόσμια μελέτη για τα αποτελέσματα της χρήσης υπολογιστών στα σχολεία, σύμφωνα με την οποία, οι μαθητές που χρησιμοποιούν tablets και υπολογιστές πολύ συχνά, έχουν χειρότερες επιδόσεις από αυτούς που κάνουν μια πιο ήπια χρήση τους. Πιστεύετε ότι η τάση στην εκπαίδευση να επικεντρώνεται σε «ψηφιακές και επαγγελματικές δεξιότητες», είναι σε λάθος κατεύθυνση;
Προσωπικά, λέω πάντα ότι το επείγον είναι να προσαρμόσουμε τις μεθόδους διδασκαλίας στους καινούριους τρόπους με τους οποίους τα παιδιά υπάρχουν στον κόσμο, σε σύνδεση με την ψηφιακή κουλτούρα στην οποία ζουν, και αυτό ξεκινά από το να δημιουργούμε νέες δυνατότητες μάθησης, με ή χωρίς ψηφιακά εργαλεία. Αυτοί που πιστεύουν ότι το να προσαρμόσουμε τον τρόπο διδασκαλίας στην ψηφιακή εποχή, σημαίνει να εισάγουμε ψηφιακά εργαλεία στο σχολείο, κάνουν λάθος. Όσον αφορά τα αποτελέσματα στα οποία αναφέρεστε, πρέπει να λάβουμε υπόψη και την εποπτεία. Τα ψηφιακά εργαλεία επιτρέπουν να λάβουμε υπόψη την ιδιαιτερότητα του κάθε μαθητή μέσα σε υπερφορτωμένες τάξεις. Αν υπήρχαν τρεις φορές περισσότεροι εκπαιδευτικοί, αυτή η ερώτηση θα είχε προφανώς απαντηθεί διαφορετικά και σίγουρα με καλύτερο τρόπο.
o-kanonas-3-6-9-12-gia-ta-pedia-ke-tin-othoni-icon2 -Έχω διαβάσει κάτι που έχετε πει -και βρίσκω πραγματικά ενδιαφέρον-, ότι τα παιδιά ωφελούνται περισσότερο όταν μοιράζονται την οθόνη παρά όταν τη χρησιμοποιούν ατομικά. Εννοείτε να μοιράζονται την οθόνη στο σχολείο, όταν παίζουν βιντεοπαιχνίδια, ή σε κάθε δραστηριότητα που περιλαμβάνει μια οθόνη; Γιατί είναι καλύτερα να μοιράζονται;
Για να ανακαλύψουμε τις δικές μας ιδέες, να τις ξεκαθαρίσουμε, να τις προσδιορίσουμε, είναι προτιμότερο να μην είμαστε συνδεδεμένοι. Και για να αποφύγουμε να είμαστε συνδεδεμένοι, τίποτα δεν είναι καλύτερο από το χαρτί και το μολύβι. Από την άλλη, το ίντερνετ είναι αναντικατάστατο για να ξέρουμε αυτά που σκέφτονται οι άλλοι. Θα ήταν καλύτερα να εισάγουμε τα ψηφιακά εργαλεία στο σχολείο μόνο ως εργαλεία ομαδικής, συνεργατικής δουλειάς.
o-kanonas-3-6-9-12-gia-ta-pedia-ke-tin-othoni-icon2 -Και μια εκτίμησή σας. Πώς πιστεύετε ότι θα είναι η γενιά των σημερινών παιδιών όταν μεγαλώσουν;
Τα παιδιά μας δεν είναι όπως ήμασταν εμείς στην ηλικία τους, και δε θα γίνουν ενήλικες σαν εμάς. Αυτό που μπορούμε να ελπίζουμε για αυτά, είναι να αναπτύξουν σήμερα μια τέτοια πλαστικότητα που θα τα βοηθήσει να αντιμετωπίσουν κάθε ανακατάταξη αύριο.
Ο Σερζ Τισερόν είναι ο άνθρωπος που ανακάλυψε την αλήθεια -και το «μυστικό» του δημιουργού του Τεν-Τεν, Ερζέ,- απλώς διαβάζοντας τις ιστορίες του διάσημου ήρωα. Έχει γράψει περισσότερα από 40 βιβλία. Τα μυστικά μέσα στην οικογένεια είναι ένα από τα κύρια θέματα που τον απασχολούν. Το βιβλίο του «Οικογενειακά Μυστικά» κυκλοφορεί και στην Ελλάδα.
Ευχαριστούμε την Ελένη Θανοπούλου για τη βοήθεια στη μετάφραση.
Πηγή: www.ert.gr

ΠΩΓΩΝΙ-Εξερευνώντας ένα κρυφό σχολειό του 1551

Σκιάχτρο: το animation για το πλαστικό φαγητό που βραβεύτηκε με Όσκαρ

Τέρμα τα θρησκευτικά στα σχολεία όπως τα ξέραμε! Σαρωτικές αλλαγές στο μάθημα με ταινίες και ντοκιμαντέρ

- Το μάθημα των Θρησκευτικών ανανεώνεται ακόμα και με ντοκιμαντέρ και ταινίες των Κιαροστάμι, Ταρκόφσκι και Γιάννη Σμαραγδή
- Το νέο στοιχείο στο μάθημα είναι πως η ορθοδοξία μπαίνει σε διάλογο με άλλες θρησκευτικές παραδόσεις
- Ο σύμβουλος του υπουργείο Παιδείας αναφέρει πως τα Θρησκευτικά μέχρι το δημοτικό είχαν έναν κατηχητικό τόνο
- Αναφορά στους συντηρητικούς κύκλους της Εκκλησίας που την πιέζουν μόνιμα και δεν επιθυμούν καμία αλλαγή στα βιβλία
- Τι θα συμβεί με την απαλλαγή από το μάθημα των Θρησκευτικών
Οδυσσέας Ελύτης, Νίκος Γκάτσος, Μάνος Χατζηδάκης, Γιάννης Ρίτσος, Μίκης Θεοδωράκης, Μάνος Λοϊζος, Γιάννης Μαρκόπουλος, Γιώργος Χατζηνάσιος, Διονύσης Σαββόπουλος, Αλκίνοος Ιωαννίδης, και άλλοι πολλοί, Κάλαντα, εγκώμια, δημοτικά τραγούδια, ντοκιμαντέρ, ταινίες (Κιαροστάμι, Ταρκόφσκι, Γιάννης Σμαραγδής κ.ά.) έργα τέχνης, πολυτροπικά κείμενα… ανανεώνουν και εκσυγχρονίζουν το διδακτικό υλικό που θα έχουν τη νέα σχολική χρονιά, στη διάθεσή τους οι εκπαιδευτικοί σε δημοτικό, γυμνάσιο και λύκειο, για να διδάξουν το μάθημα των Θρησκευτικών (ΜτΘ).
Για τις αλλαγές που θα ισχύσουν για το ΜτΘ, με «θεμελιώδη αρχή, στο εξής, την προσέγγιση των άλλων θρησκευτικών παραδόσεων και το σεβασμό στη θρησκευτική ετερότητα» μιλάει στο ΑΠΕ - ΜΠΕ ο Σταύρος Γιαγκάζογλου, σύμβουλος του υπουργείου Παιδείας και προϊστάμενος του Γραφείου Έρευνας, Σχεδιασμού και Εφαρμογών Α΄ του Ινστιτούτου Εκπαιδευτικής Πολιτικής (ΙΕΠ).
«Αφετηρία για το νέο μάθημα είναι η κεντρική θρησκευτική παράδοση του τόπου, η ορθοδοξία» ξεκαθαρίζει και σημειώνει: «Αυτό που είναι καινούργιο είναι ότι η ορθοδοξία μπαίνει σε διάλογο με τις άλλες θρησκευτικές παραδόσεις. Αυτό το στοιχείο, το άνοιγμα της ορθοδοξίας, να συζητάει και να διαλέγεται με τις άλλες χριστιανικές παραδόσεις της Ευρώπης και τις άλλες θρησκείες, είναι αίτημα των καιρών μας. Επίσης, όχι απλώς ανανεώνεται το ΜτΘ αλλά εκσυγχρονίζεται διπλά, δηλαδή και ως προς την εισαγωγή νέων εκπαιδευτικών μεθόδων.
Η διδασκαλία θα γίνεται με τη χρήση νέων τεχνικών μάθησης, με έμφαση στη βιωματική και διερευνητική προσέγγιση». Ο κ Γιαγκάζογλου ήταν μέλος της επιτροπής του ΙΕΠ που υπό την προεδρία του προέδρου του Ινστιτούτου Γεράσιμου Κουζέλη εργάστηκε για την αναβάθμιση του μαθήματος των Θρησκευτικών και όπως μεταφέρει: «ο υπουργός Παιδείας, Έρευνας και Θρησκευμάτων Νίκος Φίλης είχε διατυπώσει από την πρώτη στιγμή που ανέλαβε την ηγεσία του υπουργείου, τη θέση ότι τα θρησκευτικά δεν μπορεί να είναι ένα υποχρεωτικό μάθημα στο σχολείο εάν δεν ανανεωθούν, αν δεν ξεπεράσουν τον κατηχητικό τους χαρακτήρα».
Όπως εξηγεί ο κ.Γιαγκάζογλου οι αλλαγές είναι οι εξής:
«Πρώτον, θα είναι ένα μάθημα που υπερβαίνει την κατήχηση και την ομολογιακή ταυτολογία. Μέχρι σήμερα τα βιβλία Θρησκευτικών σε Γ' και Δ' δημοτικού έχουν έναν κατηχητικό τόνο. Στο γυμνάσιο, τα τρία εγχειρίδια δεν έχουν αναφορές σε άλλα θρησκεύματα. Δεν μπορούμε να λέμε ότι ο μαθητής θα φτάσει στη Β' Λυκείου για να κάνει κάποια κεφάλαια για άλλες θρησκείες, όταν ένα παιδί ήδη από την Α' δημοτικού ή και πιο μικρό, βλέπει και παρακολουθεί τον θρησκευτικά άλλον.
Δεύτερον, γίνεται εισαγωγή και εφαρμογή νέων τεχνικών μάθησης ώστε η τάξη να είναι κοινότητα μάθησης και όχι απλώς διδασκαλία μετωπική και από καθέδρας.
Τρίτον, με αυτές τις αλλαγές το μάθημα δεν καθίσταται θρησκειολογία αλλά μπαίνει σε διάλογο με τη θρησκευτική ετερότητα. Έχει θρησκειολογικές αναφορές αλλά δεν γίνεται θρησκειολογία. Θρησκειολογία σημαίνει να αφιερώνει κανείς ίσο χρόνο σε ορθοδοξία, ρωμαιοκαθολικισμό , προτεσταντισμό , ισλάμ, ιουδαϊσμό , βουδισμό κλπ. Έχουμε κέντρο την κεντρική θρησκευτική παράδοση, την ορθοδοξία, αυτή είναι η βάση μας, αυτός είναι ο δικός μας θρησκευτικός πολιτισμός είτε κανείς θρησκεύει είτε όχι. Το μάθημα δεν εξετάζει την πίστη ή την απιστία των παιδιών, είναι ένα μορφωτικό αγαθό».

Νέα Προγράμματα Σπουδών, Επιμόρφωση εκπαιδευτικών
Η ουσία των αλλαγών στο μάθημα των Θρηκευτικών - να πρόκειται δηλαδή για ένα μάθημα ανοιχτό, που υπερβαίνει τον κατηχητικό και ομολογιακό χαρακτήρα και ανοίγεται σε διάλογο με άλλες θρησκευτικές παραδόσεις- υπήρχε στα νέα ΠΣ για το ΜτΘ του δημοτικού και του γυμνασίου, που ήδη είχαν τεθεί σε πιλοτική εφαρμογή και με βάση τα συμπεράσματα που είχαν εξαχθεί, είχαν γίνει οι απαραίτητες αλλαγές το 2014. Για το λύκειο έγινε νέο ΠΣ το 2015 και «έχει ήδη αναθεωρηθεί, έχει εκσυγχρονιστεί, έχει διορθωθεί».
Μετά από σχετκή εισήγηση του ΙΕΠ προς τον υπουργό Παιδείας τα νέα ΠΣ σε δημοτικό, γυμνάσιο και λύκειο, αναθεωρημένα και βελτιωμένα θα ισχύσουν από το σχολικό έτος 2016-2017. Όπως περιγράφει ο κ Γιαγκάζογλου, «περίπου 40 εμπειρογνώμονες φτιάξαμε για κάθε τάξη νέα συμβατά διδακτικά υλικά, όχι βιβλία, είναι όμως όλα τα κείμενα , όλο το οπτικοακουστικό υλικό, βίντεο, μουσική, ζωγραφική και θα επιμορφωθούν πάνω σε αυτά όλοι οι θεολόγοι, περίπου τρεις χιλιάδες, καθώς και οι δάσκαλοι που διδάσκουν το μάθημα στα δημοτικά. Η διαδικασία επιμόρφωσης θα ξεκινήσει τον Οκτώβριο, στην Αθήνα.
Αρχικά, μια ομάδα, περίπου 70, θεολόγων από δευτεροβάθμια και δασκάλων από πρωτοβάθμια εκπαίδευση, θα επιμορφωθούν σε ένα τριήμερο εντατικό σεμινάριο και αυτοί στη συνέχεια, θα πάνε σε όλη την επικράτεια και θα επιμορφώσουν ανά νομό ή ανά δύο νομούς , τους εκπαιδευτικούς για ένα εντατικό διήμερο. Το ΙΕΠ θα εμφανίσει έως τις 20 Σεπτεμβρίου μία ιστοσελίδα στην οποία θα αναρτηθούν τα νέα ΠΣ, οι οδηγοί για τον εκπαιδευτικό και κυρίως τα προτεινόμενα διδακτικά υλικά. Η εισήγηση του ΙΕΠ προς το υπουργείο Παιδείας θα είναι να συγγραφούν νέα διδακτικά βιβλία συμβατά με τα νέα προγράμματα αλλά μέχρι να γίνει αυτό, του χρόνου ή σε δύο χρόνια, τα υλικά που έχουμε ετοιμάσει εμείς αρκούν».

Με τα νέα ΠΣ, τα παιδιά ήδη από τις πρώτες τάξεις του δημοτικού αρχίζουν να διαμορφώνουν στάσεις αποδοχής επικοινωνίας και σεβασμού προς τον θρησκευτικά και πολιτισμικά άλλον. Υπάρχει για παράδειγμα, στο δημοτικό η θεματική ενότητα «Τα παιδιά, η χαρά και η ελπίδα του κόσμου», όπου μεταξύ άλλων, οι μικροί μαθητές μέσα από τα δικά τους βιώματα μαθαίνουν να αναγνωρίζουν και να εκτιμούν τα χαρακτηριστικά της παιδικής ηλικίας, διασαφηνίζουν τη θέση που δίνει ο Χριστός στα παιδιά, γνωρίζουν τον Ιησού ως παιδί, επισημαίνουν τις μεγάλες διαφορές στη ζωή των παιδιών του σύγχρονου κόσμου, των παιδιών-προσφύγων, των παιδιών του Τρίτου Κόσμου, και στόχος είναι να μάθουν να εκδηλώνουν αισθήματα αλληλεγγύης και ενότητας προς όλα τα παιδιά.

Εκκλησία

Η Εκκλησία συμμετείχε στο διάλογο που πραγματοποίησε η επιτροπή του ΙΕΠ σχετικά με την αναβάθμιση του ΜτΘ. Σύμφωνα με τον κ. Γιαγκάζογλου, «εξέφρασε διακριτικά την αντίθεσή της στα νέα ΠΣ και πρότεινε ως μέση λύση να παραμείνουν τα υπάρχοντα βιβλία αλλά να εμπλουτιστούν με θρησκειολογικές ενότητες, δεχόμενη ότι χρήζουν ανανέωσης, εκσυγχρονισμού και αναφοράς στα άλλα θρησκεύματα. Υπάρχουν βέβαια και οι συντηρητικοί κύκλοι που δεν θέλουν καμία αλλαγή και πιέζουν μονίμως την Εκκλησία. Είναι οι ίδιοι κύκλοι που όταν είχαν βγει το 2006 τα βιβλία που υπερασπίζονται σήμερα, έλεγαν ό,τι ακριβώς λένε τώρα για τα νέα ΠΣ. Είναι ένα άγονος συντηρητισμός».

Θέμα απαλλαγής από το μάθημα των Θρησκευτικών

«Εχω την αίσθηση» λέει ο κ.Γιαγκάζογλου «ότι με την εφαρμογή των νέων ΠΣ δεν θα υπάρχει θέμα απαλλαγής. Αν κάποιος το επιθυμεί βέβαια, δεν ξέρω πώς θα το αντιμετωπίσει το υπουργείο Παιδείας. Τα νέα προγράμματα όμως, αγκαλιάζουν όλους τους μαθητές, ανεξαρτήτως θρησκευτικής πίστης ακόμη και τους άθεους. Η βάση του μαθήματος είναι ο διαλογικός χαρακτήρας και η συμμετοχή των παιδιών».

Είναι αναγκαίο το μάθημα των Θρησκευτικών στο σημερινό σχολείο;

«Μια οργανωμένη, συντεταγμένη πολιτεία οφείλει να διαχειριστεί το θέμα της θρησκευτικής εκπαίδευσης, αλλά παιδαγωγικά , επιστημονικά, και με έναν τρόπο που σέβεται τη θρησκευτική συνείδηση που είναι απαραβίαστη κατά το Σύνταγμα» υπογραμμίζει ο κ Γιαγκάζογλου και συμπληρώνει: «Δεν καταστρατηγούμε την κεντρική θέση της Ορθοδοξίας. Και για θεολογικούς λόγους, η Ορθοδοξία διαλέγεται με τον κόσμο. Η πρόσφατη Σύνοδος στην Κρήτη έδειξε με το κείμενο για την αποστολή της Εκκλησίας ότι είμαστε μια Εκκλησία, η ορθόδοξη, η οποία διαλέγεται, μπαίνει σε διάλογο χωρίς να προδίδει την ταυτότητά της. Πιστεύω ότι στο σύγχρονο κόσμο όποιος αρνείται το διάλογο αρνείται τη συμμετοχή του στα δρώμενα και τη ζωή. Η σύγχρονη κοινωνία, τα παιδιά μας, έχουν την ανάγκη να πληροφορηθούν έγκυρα το θρησκευτικό φαινόμενο και με μια διάθεση κριτικής, να γνωρίζουν πώς θα αντιμετωπίσουν στη συνέχεια, στη ζωή τους, ποικίλες προκλήσεις. Το ΜτΘ διαχειρίζεται ένα πολύ μεγάλο κομμάτι του πολιτισμού μας σα χώρα, σαν παράδοση αλλά και του παγκόσμιου πολιτισμού. Οι θρησκείες είναι κομμάτια του παγκόσμιου πολιτισμού. Η διαπολιτισμικότητα είναι πια άξονας όχι μόνο στο ΜτΘ αλλά σε όλα τα μαθήματα. Είναι δυνατόν το ΜτΘ να απεμπολεί αυτή του τη λειτουργία; Εϊναι υποχρέωσή του. Αργήσαμε να το κάνουμε. Ποιος μπορούσε να προβλέψει την προσφυγική κρίση και ότι η χώρα μας θα μπορούσε να υποδεχθεί τόσους πρόσφυγες. Πώς θα διαχειριστούμε τη συμβίωση με θρησκευτικά και πολιτισμικά άλλους... Όταν δεν γνωρίζεις, εύκολα φουντώνει ο φανατισμός, η μισαλλοδοξία, και η επιθετικότητα».

Πώς γίνεται η κατανομή των τάξεων με βάση την εγκύκλιο του Υπουργείου

Η εγκυκλιος 2016-2017 ορίζει πως «Η υπηρεσιακή κατάσταση των εκπαιδευτικών (π.χ. χρόνια υπηρεσίας, οργανικά τοποθετημένος/-η, αναπληρωτής/-τρια, αποσπασμένος/-η,) δεν μπορεί να αποτελεί κριτήριο για την κατανομή των τμημάτων και των τάξεων ανάμεσα στα μέλη του εκπαιδευτικού προσωπικού»
16. Κατανομή τμημάτων
Η αναλογία μαθητών ανά εκπαιδευτικό σε σχολικές μονάδες Π.Ε προβλέπεται στις Φ.3/897/97652/Γ1/25-9-2006, (ΦΕΚ1507/2006,τ.Β ́) και Φ.12/622/129803/Γ1/16-9-2013 (ΦΕΚ 2451,τ.Β ́) Κοινές Υπουργικές Αποφάσεις των Υπουργών Οικονομικών-Παιδείας Έρευνας και Θρησκευμάτων.
Στα δημοτικά σχολεία κάθε διδακτικό αντικείμενο διδάσκεται αποκλειστικά από έναν/μία εκπαιδευτικό του κλάδου ΠΕ70 ή από έναν/μία εκπαιδευτικό της αντίστοιχης ειδικότητας όταν πρόκειται για τα μαθήματα των ειδικοτήτων που προβλέπονται στο ισχύον ωρολόγιο πρόγραμμα. Εξαίρεση αποτελούν τα διδακτικά αντικείμενα της Αισθητικής Αγωγής (Εικαστικά – Μουσική- Θεατρική Αγωγή) και η Ευέλικτη Ζώνη-Βιωματικές Δράσεις τα οποία μπορούν να ανατίθενται σε περισσότερους από έναν/μία εκπαιδευτικούς.
Μετά από απόφαση του Συλλόγου Διδασκόντων, υπεύθυνος/-η τμήματος ορίζεται ο/η εκπαιδευτικός του κλάδου ΠΕ70 του τμήματος. Προτείνεται ως παιδαγωγικά ορθό ο χρόνος ανάληψης τμήματος από εκπαιδευτικό να μην υπερβαίνει τη συνεχόμενη διετία. Η ανάληψη του ίδιου τμήματος από εκπαιδευτικό για τρίτη συνεχόμενη χρονιά γίνεται μόνο σε εξαιρετικές περιπτώσεις, μετά από απόφαση του συλλόγου διδασκόντων παιδαγωγικά τεκμηριωμένη και με τη σύμφωνη γνώμη του Σχολικού Συμβούλου. Επισημαίνεται ότι δεν επιτρέπεται η ανάληψη τμήματος από τον ίδιο εκπαιδευτικό πέραν της τριετίας, συνεχόμενης ή μη.
Συνιστάται να αποφεύγεται η κατ’ εξακολούθηση ανάληψη των ίδιων τάξεων ή κύκλου τάξεων (π.χ. Α’ – Β’ Δημοτικού) από τον ίδιο εκπαιδευτικό.
Συνιστάται, επίσης, στους εκπαιδευτικούς για παιδαγωγικούς και λόγους δεοντολογίας να μην αναλαμβάνουν τμήματα στα οποία φοιτούν τα τέκνα τους.
Ο Σύλλογος Διδασκόντων, με σχετική απόφασή του, καθορίζει τα κριτήρια για την κατανομή τμημάτων και τάξεων, λαμβάνοντας υπόψη τις επιμέρους ιδιαιτερότητες της σχολικής μονάδας. Η υπηρεσιακή κατάσταση των εκπαιδευτικών (π.χ. χρόνια υπηρεσίας, οργανικά τοποθετημένος/-η, αναπληρωτής/-τρια, αποσπασμένος/-η,) δεν μπορεί να αποτελεί κριτήριο για την κατανομή των τμημάτων και των τάξεων ανάμεσα στα μέλη του εκπαιδευτικού προσωπικού.

Με το «καλημέρα» εξετάσεις στις ξένες γλώσσες της Α΄ γυμνασίου

Από το 2018 οι αλλαγές για την εισαγωγή σε ΑΕΙ και ΤΕΙ

Ο φόρος που θα αντικαταστήσει τον ΕΝΦΙΑ

Το Μικροκλίμα του Συλλόγου Διδασκόντων


Με την  άδεια του  Περιοδικού Νέα Παιδεία, 
 Β. Δουληγέρη, Το Μικροκλίμα του  Συλλόγου Διδασκόντων, τ. 155

 Τώρα που ενισχύθηκε ο θεσμικός ρόλος του Συλλόγου Διδασκόντων με τη μερική  ευθύνη εκλογής του Διευθυντή της Σχολικής Μονάδας και ζήσαμε όλοι το προεκλογικό και μετεκλογικό κλίμα στα γραφεία μας προσδοκώντας ίσως την εκπαιδευτική καλοκαιρία και αφού, κατά γενική εκτίμηση, δεν δρέψαμε τους καρπούς που ελπίσαμε, γεννάται το ερώτημα: μήπως δεν καρποφορούν οι προσπάθειές μας για κλιματική αλλαγή του Δημόσιου σχολείου και  δεν παράγουμε το ζητούμενο, γιατί φυτεύουμε σπόρο σε έδαφος άγονο, μισερό, δηλητηριασμένο;  Μήπως, ακόμη κι  αν εξασφαλίζονταν οι ιδανικές εξωτερικές συνθήκες, ο μικρόκοσμός  μας θα παρέμενε ανήλιαγος και ανθυγιεινός;  Μήπως, τελικά, για ό,τι δεν ευδοκιμεί φταίει και το μικροκλίμα του Συλλόγου Διδασκόντων;
Το μικροκλίμα, δηλαδή οι  ειδικές συνθήκες,  που δημιουργούνται στον Σύλλογο των διδασκόντων από την αλληλεπίδρασή τους, δημιουργεί μια ατμόσφαιρα μοναδική, αφού μοναδική είναι και η διάδραση των μελών του. Όσο όμως κι αν ποικίλλει, μάλλον διατηρεί ορισμένα ποιοτικά χαρακτηριστικά κοινά και καθηλωτικά.  Και επειδή τα ποιοτικά χαρακτηριστικά στη Λειτουργία ενός Συλλόγου δεν είναι μετρήσιμα, άρα δεν μπορούν και να αποδειχθούν, ας  τεθούν ως απλά ερωτήματα:
  • Μπορούμε να εγγυηθούμε ότι ο αξιακός μας κώδικας, βάσει του οποίου κρίνουμε και κρινόμαστε, καταστρώνουμε τα διδακτικά μας σχέδια, χαράζουμε την κοινωνική  μας πορεία, αντιλαμβανόμαστε τον ιστορικό μας ρόλο υπαγορεύεται από έρωτα προς το επάγγελμα και σεβασμό προς την κοινωνική του αποστολή και όχι από κομματικούς και συντεχνιακούς μηχανισμούς ή μικροσυμφέροντα και  μικροκακίες; Υπάρχουν περιπτώσεις που προωθήσαμε σε θέσεις κλειδιά τους «δικούς» μας εις βάρος των αξιότερων; Μπορούμε να πείσουμε ότι ζούμε σύμφωνα με τις ιδέες μας και δεν ιδεολογούμε σύμφωνα με τη ζωή μας;
  • Πόσοι Σύλλογοι υπάρχουν σήμερα, στους οποίους μοιράζεται κανείς ελεύθερα και χωρίς αυτολογοκρισία τους εκπαιδευτικούς, επιστημονικούς, κοινωνικούς προβληματισμούς του; Καθημερινά συναντώνται   σε έναν Σύλλογο τουλάχιστον δέκα διαφορετικής ειδίκευσης επιστήμονες. Το σχολείο είναι ίσως ο μοναδικός  επαγγελματικός χώρος, που προσφέρει τέτοιας συχνότητας και ποιότητας ευκαιρία για πολυπρισματική προσέγγιση καυτών επιστημονικών αλλά και ευρύτερων κοινωνικών θεμάτων. Πόσα από αυτά συζητούνται σε ένα σχολείο; Πόσες φορές αξιοποιείται αυτή η δυνατότητα να κάνουμε τη Διαθεματικότητα από κυβερνητική εντολή  ευχάριστο καθημερινό βίωμα; Και όταν τελικά συμβαίνει, υπάρχει κόστος; Και ποιο;
  • Πόσες παιδαγωγικές συνεδριάσεις ξεστρατίζουν από την παγιωμένη κατηγοριοποίηση των τμημάτων σε «καλό», «μέτριο», «αρκετά καλό» και αγγίζουν πραγματικά προβλήματα των μαθητών τους, με παιδαγωγική ευθύνη και επιστημονική ετοιμότητα,  χωρίς τον φόβο διαρροής των προσωπικών δεδομένων των μαθητών, χωρίς ανταγωνισμό μεταξύ των διδασκόντων, χωρίς δυσκινησία στη λήψη αποφάσεων; Πόσες φορές ακούστηκε σε Σύλλογο η φράση: «Πώς τα κατάφερες εσύ με τον τάδε μαθητή, πώς προσέγγισες το τμήμα σου και χάραξες έναν δρόμο επικοινωνίας; Βοήθησέ με να βρω εναλλακτικούς και πιο αποτελεσματικούς τρόπους»;
  • Πόσοι από εμάς έχουμε το ψυχικό υπόστρωμα να αποδεχτούμε ότι δεν είμαστε ικανοί για όλα και για όλους, αλλά  μπορούμε να διδαχτούμε από συνάδελφο με  μικρότερη κατάρτιση από εμάς, λιγότερη εκπαιδευτική εμπειρία, ακόμη και άλλη ειδικότητα; Πόσες φορές παραδεχτήκαμε ανοιχτά ότι, αν και με χαλαρή επιστημονική συγκρότηση ένας συνάδελφος έκανε ένα παιδί να αγαπήσει περισσότερο τον εαυτό του, να βρει διέξοδο, να εκφραστεί Πού και πώς καταγράφονται αυτές οι σπάνιες αλλά πιο σημαντικές νίκες του εκπαιδευτικού καθήκοντος, που δεν κορνιζάρονται, όπως οι μεταπτυχιακοί τίτλοι και οι βεβαιώσεις παρακολούθησης σεμιναρίων, αλλά επιβεβαιώνονται μέσω της αθόρυβης προσφοράς και της ενεργητικής προσοχής προς τους μαθητές;
  • Πόσες φορές συκοφαντήθηκε  η αγάπη των παιδιών για έναν δάσκαλο από εμάς τους ίδιους; Αλλά και πόσες φορές γίναμε ένθερμοι αποδέκτες της απογοήτευσης των μαθητών από συνάδελφο, για να ανακουφίσουμε τη δική μας χαμηλή αυτοεκτίμηση και να διαφημίσουμε τον εαυτό μας; Πόσες περιπτώσεις υπάρχουν σε έναν Σύλλογο που  κόβουν και ράβουν εναντίον συναδέλφων, επειδή νιώθουν ανήμποροι να δώσουν οι ίδιοι πρότυπο ζωής και συμπεριφοράς;
  • Πόσοι Σύλλογοι λένε τα πιο σημαντικά και τα πιο καίρια, όταν το Βιβλίο Πράξεων είναι ανοιχτό; Πόσες ενστάσεις, διαφωνίες και θέσεις βγαίνουν έξω από το υπόστεγο του ψιθύρου της παρέας και εκτίθενται στην πολιτική, κοινωνική, σχολική κακοκαιρία ως  λόγος και παρουσία;
  • Πόσο δημοκρατικά και συνετά μπορεί να αποφασίσει ένας Σύλλογος, εάν  η δημοκρατικότητα, η ατομικότητα, η πρωτοβουλία, η ακαδημαϊκή ελευθερία, η ανεξαρτησία  όχι μόνο δεν είναι   κατακτημένα αγαθά, αλλά ούτε κοινός στόχος;
  • Μπορούμε με σοβαρότητα να ισχυριστούμε ότι αισθανόμαστε ασφαλείς κάτω από οποιαδήποτε συνδικαλιστική  στέγη, όταν δεν κατορθώνουμε να επικοινωνούμε με τον συνάδελφο του διπλανού γραφείου; Έτυχε ποτέ να αισθανθούμε ότι ο συνδικαλιστικός μας εκπρόσωπος, κάποτε και μέλος του συλλόγου μας, έχει περισσότερα κοινά με την  Προϊσταμένη Αρχή ως προς τις επιδιώξεις, τα προνόμια, τα κριτήρια και  τη στρατηγική από ό,τι με τα υπόλοιπα μέλη του Συλλόγου, τους συναδέλφους του; Έχουμε ποτέ καταμετρήσει πόσες φορές  εργασιακά  δικαιώματα μελών του Συλλόγου  καταπατήθηκαν αφήνοντας  παγερά αδιάφορους τους συναδέλφους  αλλά και προκλητικά αδρανείς τους εκλεγμένους εκπροσώπους τους;
  • Δουλέψαμε ποτέ σε ένα σχολείο, όπου όλα περι­στρέφονται γύρω από τις ανάγκες του ενός ή μιας μικροομάδας του συλλόγου; Αναγκαστήκαμε ποτέ να δώσουμε μάχες με παλιούς, μόνιμους, ντόπιους,  δικτυωμένους, πέφτοντας πάνω σε ένα οχυρό με αυτονόητα προνόμια, που υπαγορεύονται από άσχετες με το εκπαιδευτικό έργο ιδιότητες, πλην όμως ισχυρές και αυτοεπιβεβαιούμενες; Έχουμε ποτέ παρατηρήσει ή ακούσει μαρτυρίες για τις  υποομάδες σε σχολεία, που  επιβάλλουν την κυρίαρχη κουλτούρα  του Συλλόγου και του σχολείου, προσαρμόζουν τις εκπαιδευτικές ανάγκες  στις προσωπικές τους, πρωτοστατούν σε εκπαιδευτικά προγράμματα με αμφίβολα μαθητικά οφέλη, διαχειρίζονται προσωπικά τα προϊόντα συλλογικής εργασίας, επιλύουν σχολικά προβλήματα πίσω από πόρτες κλειστές και απομονώνουν τους  συναδέλφους, τους «απ΄ αλλού φερμένους»;
  • Πόσοι από εμάς σκοντάψαμε πάνω  στην έπαρση της Ειδικότητας των άλλων (συνήθως Φιλολόγων, Μαθηματικών, Φυσικών)  και πόσοι δεν αξιολογήσαμε μαθήματα και κλάδους σπουδών με κριτήριο την θέση μας, την ασφάλειά μας και το κύρος μας στην Υπηρεσία; Πόσοι από εμάς  διακρίνοντας τα μαθήματα σε κύρια και δευτερεύοντα,  υψηλού και χαμηλού γοήτρου παραδεχόμαστε ότι έτσι κατοχυρώνουμε ή διακυβεύουμε τη δουλειά μας;
  • Συμβαίνει συχνά ο εκπαιδευτικός που δοκιμάζει νέους παιδαγωγικούς τρόπους,  να δοκιμάζεται πρώτα από όλα από συναδέλφους, στη συνέχεια από γονείς και τέλος από την εκάστοτε Αρχή του; Είμαστε αθώοι κάθε φορά που η αυτονόμηση καταγράφεται ως αυθαιρεσία και η υπερπροσπάθεια ως ανάγκη αυτοπροβολής;
  • Έχουμε εντοπίσει  άξιους εκπαιδευτικούς,  καταρτισμένους  και στέρεους εντός τάξης, δημιουργικούς και πρωτοπόρους εκτός σχολείου  να καταλήγουν  άβουλοι,  παθητικοί, ευθυνόφοβοι εντός συλλόγου, για να υπηρετήσουν μια συλλογική απαίτηση ομοιομορφίας;
  • Έχουμε συναινέσει  ποτέ με τη σιωπή μας στην εκμετάλλευση του εκπαιδευτικού έργου  συναδέλφου, στην  οικειοποίησή του, στην στρέβλωσή του ή στην υπονόμευσή του, επειδή «δεν είναι δικό μας θέμα»; Έχουμε αναπαυτεί στην ιδέα, ότι ο «καλός» Διευθυντής αξιολογεί κάθε μέλος του Συλλόγου με ʼριστα;
  • Έχουμε επισημάνει τι είναι αυτό που μπορεί να συνέχει μέλη του Συλλόγου και να εντάσσονται σε υποομάδες; Η ειδικότητα; Οι παιδαγωγικές αντιλήψεις; Τα κοινά οράματα; Η κομματική τοποθέτηση; Οι κοινές αντιπάθειες; Το γειτόνεμα των γραφείων;
  • Έχουμε βρει ποτέ λύτρωση  για όσα στρεβλά συμβαίνουν εντός σχολείου στην  απάθεια ή ακόμη χειρότερα σε μια άσφαιρη ουδετερότητα, από την οποία κανείς δεν βγαίνει κερδισμένος αλλά και κανείς χαμένος;
  • Δίνουμε στον εαυτό μας την ευκαιρία επαναθεώρησης πάνω στη δράση και την  κουλτούρα του συλλογικού μας οργάνου, ξανασκεφτόμαστε τις ευθύνες μας, αναστοχαζόμαστε πάνω σε συναδελφικές σχέσεις συνεργασίας διαταραγμένες  ή ευδόκιμες ή κουβαλάμε τις ίδιες ιδέες και συναισθήματα από την ένταξή μας σε έναν Σύλλογο μέχρι τη συνταξιοδότηση ή ακόμη  και την παραίτηση;
Τα παραπάνω ερωτήματα  έχουν άλλη απάντηση ανάλογα με τον χώρο και τον χρόνο που τίθενται. Το μικροκλίμα του Συλλόγου δεν είναι παντού  ίδιο, ούτε στατικό. Καλούμαστε να το διαμορφώσουμε με την προσωπική μας συμβολή, καθώς καμία νομοθετική ρύθμιση, καμία εκπαιδευτική πολιτική, όσο εμπνευσμένες και φιλότιμες  κι αν είναι,  δεν μπορεί να μας το χαρίσει και μάλλον καμία εκπαιδευτική εμπειρία δεν μπορεί να το εγγυηθεί.
Το μόνο βέβαιο είναι ότι ένας Σύλλογος χωρίς συλλογικότητα, ένας Σύλλογος με έκπτωτο Συν και Λόγο ως απλή συνάθροιση ατόμων στον ίδιο χώρο, διαμορφώνει ένα μικροκλίμα τοξικό, ένα σχολείο καταθλιπτικό, έναν εκπαιδευτικό δυστυχή και αφοπλισμένο, ανίκανο να βρει και να δώσει αυτό που είναι αναγκαίο και σε εκείνον και στην εποχή μας: ένα νέο νόημα στην Παιδεία.
Βάνα Δουληγέρη